x

Thank You

We appreciate that you have taken the time to write us. We will get back to you very soon. Please come back and see us often.


Follow Us
Facebook
Message To
WHATSAPP
Write Us
Email

സഭാപ്രബോധനങ്ങള്‍

west സഭാപ്രബോധനങ്ങള്‍/ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം

ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതരഹസ്യങ്ങൾ

Authored by : Religious teaching of the Catholic Church On 27-May-2023

ഖണ്ഡിക 3. ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതരഹസ്യങ്ങൾ

ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതത്തെ സംബന്ധിച്ച് 'വിശ്വാസപ്രമാണം', അവിടുത്തെ മനുഷ്യാവതാരരഹസ്യത്തെയും (ഉദ്ഭവവും ജനനവും) പെസഹാരഹസ്യത്തെയും (പീഡാനുഭവവും ക്രൂശിക്കലും മരണവും സംസ്കാരവും പാതാളഗമനവും പുനരുത്ഥാനവും സ്വർഗാരോഹണവും) കുറിച്ചു മാത്രമേ പ്രസ്താവിക്കുന്നുള്ളു. യേശുവിന്റെ രഹസ്യജീവിതത്തിന്റെയോ പരസ്യജീവിതത്തിന്റെയോ രഹസ്യങ്ങളെപ്പറ്റി വിശ്വാസപ്രമാണം ഒന്നുംതന്നെ സ്പഷ്ടമായി പറയുന്നില്ലെങ്കിലും അവിടുത്തെ മനുഷ്യാവതാരത്തെയും പെസഹായെയുംകുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനങ്ങൾ, അവിടുത്തെ ഭൗമിക ജീവിതം മുഴുവനിലേക്കും പ്രകാശംവീശുന്നു. യേശുവിന്റെ ഭൗമികജീവിതത്തിന്റെ ആരംഭംമുതൽ അവിടുന്നു സ്വർഗത്തിലേക്ക് എടുക്കപ്പെട്ട ദിവസംവരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ “അവിടുന്നു പ്രവർത്തിച്ചതും പഠിപ്പിച്ചതുമായ കാര്യങ്ങൾ," അവിടുത്തെ ജനനത്തിന്റെയും പെസഹായുടെയും രഹസ്യങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ വേണം ഗ്രഹിക്കുവാൻ.

യേശുവിനെ സംബന്ധിക്കുന്ന ദിവ്യരഹസ്യങ്ങളുടെ മുഴുവൻ സമ്പത്തും മതബോധനം സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസൃതമായി വിശദീകരിക്കുന്നതാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതത്തിലെ രഹസ്യങ്ങൾക്കെല്ലാം പൊതുവായുള്ള ചില ഘടകങ്ങളും (1) അവിടുത്തെ രഹസ്യജീവിതത്തിന്റെ പ്രധാന രഹസ്യങ്ങളും (2) പരസ്യജീവിതത്തിന്റെ പ്രധാന രഹസ്യങ്ങളും (3) ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചാൽ മതിയാകും. 

I. ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതം മുഴുവനും രഹസ്യമാകുന്നു

യേശുവിനെ സംബന്ധിച്ച് മനുഷ്യന് ജിജ്ഞാസ ഉളവാക്കുന്ന പല വസ്തുതകളും സുവിശേഷങ്ങളിൽ കാണുന്നില്ല. യേശുവിന്റെ നസ്രത്തിലെ രഹസ്യജീവിതത്തെക്കുറിച്ചോ പരസ്യജീവിതത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചുപോലുമോ സുവിശേഷങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ പറയുന്നില്ല. സുവിശേഷങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന വസ്തുതകളുടെ ഉദ്ദേശ്യം ഇതാണ്. "യേശു ദൈവപുത്രനായ ക്രിസ്തുവാണെന്നു നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നതിനും അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കുകനിമിത്തം നിങ്ങൾക്ക് അവന്റെ നാമത്തിൽ ജീവൻ ഉണ്ടാകുന്നതിനും വേണ്ടിയാണ്."

സുവിശേഷങ്ങൾ രചിക്കപ്പെട്ടത് വിശ്വാസികളിൽ പ്രമുഖരും വിശ്വാസം മറുള്ളവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കുവാൻ സന്നദ്ധരുമായ വ്യക്തികളിലൂടെയാണ്. യേശു ആരാണെന്ന് വിശ്വാസത്തിലൂടെ സ്വയം ഗ്രഹിച്ചശേഷം, അവിടുത്തെ ഭൗമികജീവിതത്തിലുടനീളം അവിടുത്തെ ദിവ്യരഹസ്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ കാണാനും, ആ അടയാളങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർക്കു കാണിച്ചുകൊടുക്കാനും സുവിശേഷ രചയിതാക്കൾക്കു കഴിഞ്ഞു. അവിടുത്തെ ജനനത്തോടുബന്ധപ്പെട്ട പിള്ളക്കച്ചമുതൽ അവിടുത്തെ പീഡാനുഭവവേളയിലെ വിനാഗിരിയും ഉത്ഥാന സംഭവത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട കച്ചയുംവരെ യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിലെ സകലതും, അവിടുത്തെ രഹസ്യത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. അവിടുത്തെ പ്രവൃത്തികളിലൂടെയും അവിടുത്തെ അദ്ഭുതങ്ങളിലൂടെയും അവിടുത്തെ വാക്കുകളിലൂടെയും, "അവിടുന്നിൽ ദൈവത്വത്തിന്റെ പൂർണത ശാരീരികമായി കുടികൊള്ളുന്നു" എന്നു വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ അവിടുത്തെ മനുഷ്യത്വം ഒരു “കൂദാശ"യായി കാണപ്പെട്ടു - അതായത്, അവിടുത്തെ ദൈവത്വത്തിന്റെയും അവിടുന്നു പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന രക്ഷയുടെയും അടയാളവും ഉപകരണവും. അവിടുത്തെ ഭൗമികജീവിതത്തിൽ ദൃശ്യമായിരുന്നത്, അവിടുത്തെ ദൈവപുത്രത്വത്തിന്റെയും രക്ഷാകരദൗത്യത്തിന്റെയും അദൃശ്യരഹസ്യത്തിലേക്കു നമ്മെ നയിക്കുന്നു.

യേശുവിന്റെ രഹസ്യങ്ങളുടെ പൊതുഘടകങ്ങൾ

ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതം മുഴുവനും പിതാവിന്റെ വെളിപാടാണ്. അവിടുത്തെ വാക്കുകളും പ്രവൃത്തികളും, നിശ്ശബ്ദതകളും സഹനങ്ങളും, ജീവിതരീതിയും സംഭാഷണ ശൈലിയും. “എന്നെ കാണുന്നവൻ പിതാവിനെ കാണുന്നു" എന്ന് ഈശോയ്ക്കു പറയുവാൻ കഴിയും. അതുപോലെ പിതാവിനു പറയാൻ കഴിയും: “ഇവൻ എന്റെ പുത്രൻ, എന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവൻ; ഇവന്റെ വാക്കു ശ്രവിക്കുവിൻ." നമ്മുടെ കർത്താവു തന്റെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റാനായി മനുഷ്യനായതുകൊണ്ട്, അവിടുത്തെ രഹസ്യങ്ങളുടെ ഏറ്റവും നിസ്സാരഘടകങ്ങൾ പോലും "ദൈവത്തിന് നമ്മോടുള്ള സ്നേഹം" നമുക്കു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതംമുഴുവനും, വീണ്ടെടുപ്പുകർമത്തിന്റെ രഹസ്യമാണ്. സർവോപരി അവിടുന്നു കുരിശിൽ ചിന്തിയ രക്തത്തിലൂടെയാണു നമുക്കു രക്ഷ ലഭിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, അവിടുത്തെ ജീവിതത്തിൽ മുഴുവനും പ്രസ്തുത രഹസ്യം പ്രവർത്തനനിരതമാണ്:

- തന്റെ മനുഷ്യാവതാരത്തിൽ സ്വയം ദരിദ്രനായിത്തീർന്നുകൊണ്ട് തന്റെ ദാരിദ്ര്യത്താൽ അവിടുന്നു നമ്മെ സമ്പന്നരാക്കുന്നു; 
- തന്റെ രഹസ്യജീവിതത്തിലെ വിധേയത്വംവഴി അവിടുന്നു നമ്മുടെ അനുസരണക്കേടിനു പരിഹാരം ചെയ്യുന്നു;
അവിടുത്തെ വചനം ശ്രോതാക്കളെ പവിത്രീകരിക്കുന്നു;
- താൻ നിർവഹിച്ച രോഗശാന്തികളിലൂടേയും പിശാചുബഹിഷ്കരണങ്ങളിലൂടെയും, ഈശോ നമ്മുടെ ദൗർബല്യങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തു; നമ്മുടെ രോഗങ്ങൾ വഹിച്ചു;
- തന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിലൂടെ അവിടുന്നു നമ്മെ നീതീകരിച്ചു.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതംമുഴുവൻ ഒരു പുനഃപ്രതിഷ്‌ഠയുടെ രഹസ്യമാണ്. അവിടുന്നു ചെയ്തതും പറഞ്ഞതും സഹിച്ചതുമെല്ലാം, അധഃപതിച്ച മനുഷ്യനെ അവൻ്റെ  ആദ്യവിളിയിൽ പുനഃസ്ഥാപിക്കുവാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു;

അവിടുന്നു മനുഷ്യപ്രകൃതി സ്വീകരിച്ചു മനുഷ്യനായിത്തീർന്നപ്പോൾ മാനവവംശത്തിന്റെ സുദീർഘമായ ചരിത്രത്തെ തന്നിൽ പുനരാവിഷ്കരിച്ചു; നമുക്കു സമ്യക്കായി രക്ഷ പ്രദാനംചെയ്തു തുറന്നുതന്നു. അങ്ങനെ ആദത്തിൽ നമുക്കു നഷ്ടമായത് - ദൈവത്തിന്റെ ഛായയിലും സാദൃശ്യത്തിലും ആയിരിക്കുന്ന അവസ്ഥ - ക്രിസ്തുവിൽ നമുക്കു പുനഃപ്രാപ്യമാകുവാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു ഇത്. ഇക്കാരണത്താൽ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളും അവിടുന്ന് അനുഭവിച്ചു. അതുവഴി എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യം പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.

യേശുവിന്റെ രഹസ്യങ്ങളോടുള്ള നമ്മുടെ കൂട്ടായ്മ

ക്രിസ്തുവിന്റെ സമ്പത്തു മുഴുവൻ “എല്ലാവർക്കും വേണ്ടിയാണ്; അത് എല്ലാവരുടെയും നൻമയ്ക്കുവേണ്ടിയാണ്." ക്രിസ്തു തനിക്കു വേണ്ടിയല്ല. പ്രത്യുത നമുക്കുവേണ്ടിയാണു തന്റെ ജീവിതം നയിച്ചത്. “മനുഷ്യരായ നമുക്കും നമ്മുടെ രക്ഷയ്ക്കും" വേണ്ടിയുള്ള അവിടുത്തെ മനുഷ്യാവതാരം മുതൽ “നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള" അവിടുത്തെ മരണവും നമ്മുടെ നീതീകരണത്തിനായുള്ള “അവിടുത്തെ പുനരുത്ഥാനവും" വരെ നമുക്കുവേണ്ടി അവിടുന്നു ജീവിച്ചു. അവിടുന്ന് ഇപ്പോഴും “പിതാവിന്റെ പക്കൽ നമുക്കുവേണ്ടി വാദിക്കുന്നവനാണ്." അവിടുന്നു നമുക്കുവേണ്ടി “മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കാൻ എന്നും ജീവിക്കുന്നു." അവിടുന്നു നമുക്കുവേണ്ടി ജീവിച്ചതും സഹിച്ചതുമെല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിലേക്കു സംവഹിച്ചുകൊണ്ട് എന്നും നമുക്കുവേണ്ടി ദൈവസന്നിധിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

തന്റെ ജീവിതംമുഴുവനിലും നമുക്കു മാതൃകയായി യേശു തന്നെത്തന്നെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. തന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ച്, തന്നെ അനുഗമിക്കുവാൻ നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്ന “പരിപൂർണ മനുഷ്യനാണ്" അവിടുന്ന്. തന്റെ വിനയത്തിലൂടെ നമുക്ക് അനുകരിക്കാനായി ഒരു മാതൃക അവിടുന്നു നൽകിയിരിക്കുന്നു; തന്റെ പ്രാർത്ഥനവഴി, പ്രാർഥിക്കുവാൻ അവിടുന്നു നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; തന്റെ ദാരിദ്ര്യജീവിതം വഴി, നമ്മുടെ ജീവിതമാർഗത്തിൽ നമുക്കു നേരിടേണ്ടിവരുന്ന ദൗർലഭ്യങ്ങളെയും പീഡനങ്ങളെയും സസന്തോഷം സ്വീകരിക്കുവാൻ അവിടുന്ന് നമ്മെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

ക്രിസ്തു തന്റെ ജീവിതത്തിൽ അനുഭവിച്ചതെല്ലാം നാമും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ അവിടുത്തോടൊത്ത് അനുഭവിക്കുവാൻ അവിടുന്നു നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു. അതേ ജീവിതം അവിടുന്നു നമ്മിൽ നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. “മനുഷ്യാവതാരത്തിലൂടെ, ദൈവപുത്രൻ ഒരുവിധത്തിൽ ഓരോ മനുഷ്യനുമായി സംയോജിച്ചിരിക്കുന്നു". അവിടുത്തോടുകൂടി ഒന്നായിത്തീരാൻ, നാം ക്ഷണിക്കപ്പെടുന്നു: നമുക്കുവേണ്ടിയും, നമുക്കു മാതൃകയായും, ക്രിസ്തു തന്റെ ശരീരത്തിൽ അനുഭവിച്ചതിലെല്ലാം നാമും പങ്കു ചേരുന്നതിനായി, തന്റെ ശരീരാവയവങ്ങൾ എന്ന നിലയ്ക്ക് അവിടുന്നു നമ്മെ ശക്തരാക്കുന്നു.

യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഘട്ടങ്ങളും അവിടുത്തെ രഹസ്യങ്ങളും നാം നിരന്തരം നിറവേറ്റുകയും അവയെ നമ്മിലും തിരുസഭ മുഴുവനിലും പൂർത്തീകരിക്കുന്നതിനും സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നതിനുമായി അവിടുത്തോട് നാം നിരന്തരം പ്രാർഥിക്കുകയും വേണം. കാരണം, ദൈവപുത്രന്റെ പദ്ധതി താഴെപറയും വിധമാണ്: നമ്മെയും സഭ മുഴുവനെയും അവിടുത്തെ ദിവ്യരഹസ്യങ്ങളിൽ ഭാഗഭാക്കുകളാക്കുക; അങ്ങനെ നമ്മിലേക്കും സമസ്തസഭയിലേക്കും അവിടുത്തെ ദിവ്യരഹസ്യങ്ങൾ വ്യാപിപ്പിക്കുകയും നമ്മിലൂടെയും സഭയിലൂടെയും അവയെ തുടരുകയും ചെയ്യുക... ഈ പദ്ധതിപ്രകാരം അവിടുന്ന് അവ നമ്മിൽ പൂർത്തീകരിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

II. യേശുവിന്റെ ശെെശവത്തിന്റെയും രഹസ്യജീവിതത്തിന്റെയും രഹസ്യങ്ങൾ

തയ്യാറെടുപ്പുകൾ

ദൈവപുത്രന്റെ ഭൂമിയിലേക്കുള്ള ആഗമനം അതിപ്രധാനമായ മഹാസംഭവമാണ്; അതിനുവേണ്ടി നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ ഒരുക്കുവാൻ ദൈവം തിരുമനസ്സായി. “ആദ്യ ഉടമ്പടിയുടെ" അനുഷ്ഠാനങ്ങളും, ബലികളും പ്രതിരൂപങ്ങളും പ്രതീകങ്ങളുമെല്ലാം അവിടുന്നു ക്രിസ്തുവിലേക്കു കേന്ദ്രീകരിച്ചു. ഇസ്രായേലിൽ തുടരെത്തുടരെവന്ന പ്രവാചകൻമാർ മുഖേന, ദൈവം അവിടുത്തെക്കുറിച്ച് അറിയിപ്പുനൽകുന്നു. ഇതിനുംപുറമേ, അവിടുത്തെ ആഗമനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു മങ്ങിയ പ്രതീക്ഷ വിജാതീയരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലും ദൈവം ഉണർത്തിയിരുന്നു.

കർത്താവിന്റെ വരവിനു തൊട്ടുമുൻപ് അവിടുത്തെ വഴി ഒരുക്കുവാനായി അയയ്ക്കപ്പെട്ട മുന്നോടി ആയിരുന്നു സ്നാപകയോഹന്നാൻ. “അത്യുന്നതൻ്റെ പ്രവാചകനായ" യോഹന്നാൻ, പ്രവാചകൻമാരിൽ അവസാനത്തേതെങ്കിലും, അവരെല്ലാവരെയുംകാൾ ഉന്നതനായിരുന്നു. യോഹന്നാൻ സുവിശേഷം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുന്നു; മാതൃഗർഭത്തിൽ വച്ചു തന്നെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ആഗമനം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു; "മണവാളന്റെ മിത്രം" ആയിരിക്കുന്നതിൽ സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; “ലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്" എന്നാണ് അദ്ദേഹം ക്രിസ്തുവിനെ ലോകർക്കു പരിചയപ്പെടുത്തിയത്. “ഏലിയായുടെ ചൈതന്യത്തോടും ശക്തിയോടുംകൂടെ" യേശുവിനു മുൻപേ രംഗപ്രവേശം ചെയ്ത യോഹന്നാൻ പ്രസംഗത്തിലൂടെയും മാനസാന്തരത്തിന്റെ മാമ്മോദീസയിലൂടെയും രക്തസാക്ഷിത്വത്തിലൂടെയും അവിടുത്തേക്കു സാക്ഷ്യംവഹിക്കുന്നു.

സഭ ഓരോ വർഷവും ആഗമനകാലത്തിന്റെ ആരാധനക്രമത്തിലൂടെ മിശിഹായെപ്പറ്റിയുള്ള പൂർവകാലപ്രതീക്ഷയെ സന്നിഹിതമാക്കുന്നു. രക്ഷകന്റെ പ്രഥമാഗമനത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള ദീർഘമായ തയ്യാറെടുപ്പിൽ പങ്കുചേർന്നുകൊണ്ട് വിശ്വാസികൾ അവിടുത്തെ ദ്വിതീയാഗമനത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള തങ്ങളുടെ തീവ്രമായ ആഗ്രഹം നവീകരിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ മുന്നോടിയായ യോഹന്നാന്റെ ജനനവും രക്തസാക്ഷിത്വവും ഘോഷിച്ചുകൊണ്ട്, സഭ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹത്തോട് ഐക്യപ്പെടുന്നു: “അവൻ വളരുകയും ഞാൻ കുറയുകയും വേണം."

തിരുപ്പിറവിയുടെ രഹസ്യം 

ഒരു എളിയ തൊഴുത്തിൽ, ദരിദ്രമായ ഒരു കുടുംബത്തിലാണ് യേശു ജനിച്ചത്; സാധാരണക്കാരായ ആട്ടിടയൻമാരായിരുന്നു ഈ സംഭവത്തിന്റെ ആദ്യസാക്ഷികൾ. ഈ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ, സ്വർഗീയ മഹിമ പ്രകാശിതമായി. ഈ രാത്രിയുടെ മഹാത്മ്യം സഭ അവിരാമം ആലപിക്കുന്നു:

"നിത്യനായവന് കന്യക ഇന്നു ലോകത്തിലേക്കു ജൻമം നൽകുന്നു; അനഭിഗമ്യനായവന് ഭൂമി ഒരു ഗുഹ സമ്മാനിക്കുന്നു; മാലാഖമാരും ആട്ടിടയൻമാരും അവിടുത്തെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തുന്നു. നക്ഷത്രത്തിനൊപ്പമിതാ ജ്ഞാനികൾ വരുന്നു. എന്തെന്നാൽ, അവർ നമുക്കായി പിറന്നു. ഇളം പൈതൽ, നിത്യദൈവം!"

ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ ഒരു ശിശു ആയിത്തീരുകയെന്നതാണ്, ദൈവരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുവാനുള്ള വ്യവസ്ഥ. ഇതിനായി നാം നമ്മെത്തന്നെ വിനീതരാക്കണം, ചെറിയവരായിത്തീരണം. അതു മാത്രവുമല്ല, “ദൈവമക്കൾ” ആയിത്തീരുന്നതിനു നമ്മൾ "വീണ്ടും ജനിക്കണം” അഥവാ “ദൈവത്തിൽനിന്നു ജനിക്കണം." ക്രിസ്തു നമ്മിൽ രൂപപ്പെടുമ്പോഴാണ്, തിരുപ്പിറവിയുടെ രഹസ്യം നമ്മിൽ നിറവേറുന്നത്. “അദ്ഭുതാവഹമായ ഈ രൂപാന്തരത്തിന്റെ" ദിവ്യരഹസ്യമാണു തിരുപ്പിറവി:

ഓ! അദ്ഭുതകരമായ, രൂപാന്തരമേ മനുഷ്യന്റെ സ്രഷ്ടാവു മനുഷ്യനായി കന്യകയിൽനിന്നു പിറക്കാൻ കനിഞ്ഞു. മനുഷ്യബീജത്തിൽനിന്നല്ലാതെ മനുഷ്യനായി വന്ന് അവിടുന്ന് നമുക്കു തന്റെ ദൈവികതയിൽ പങ്കുനൽകിയിരിക്കുന്നു.

യേശുവിന്റെ ശൈശവരഹസ്യങ്ങൾ

യേശുവിന്റെ പിറവിയുടെ എട്ടാംദിവസം, അവിടുന്നു സ്വീകരിച്ച പരിച്ഛേദനം അബ്രാഹത്തിന്റെ വംശപരമ്പരയിലേക്ക്, ഉടമ്പടിയുടെ ജനത്തിലേക്ക് ചേർക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ സൂചനയാണ്. നിയമത്തോടുള്ള അവിടുത്തെ വിധേയത്വത്തിന്റെയും തന്റെ ഭൗമികജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവിടുന്നു പങ്കുചേരാനിരുന്ന ഇസ്രായേലിന്റെ ആരാധനയ്ക്കുള്ള അവിടുത്തെ നിയോഗത്തിന്റെയും അടയാളമായിരുന്നു അത്. ഈ അടയാളം മാമ്മോദീസയാകുന്ന “ക്രിസ്തുവിന്റെ പരിച്ഛേദനത്തിന്റെ" പ്രതിരൂപമായിരുന്നു.

യേശുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണം ഇസ്രായേലിന്റെ മിശിഹാ, ദൈവപുത്രൻ, ലോകരക്ഷകൻ എന്നീ നിലയിലുള്ള അവിടുത്തെ ആവിഷ്കരണമാണ്. കിഴക്കുനിന്നുള്ള ജ്ഞാനികൾ നൽകിയ ആരാധന, യോർദാൻനദിയിലെ യേശുവിന്റെ മാമ്മോദീസ, ഗലീലിയിലെ കല്യാണവിരുന്ന് എന്നിവ ദനഹാത്തിരുനാളിൽ നാം ആഘോഷിക്കുന്നു. ചുറ്റുപാടുമുള്ള വിജാതീയ മതസ്ഥരെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ഈ ജ്ഞാനികളെ സുവിശേഷങ്ങൾ വീക്ഷിക്കുന്നത്, ദൈവപുത്രൻ്റെ മനുഷ്യാവതാരത്തിലൂടെയുള്ള രക്ഷയുടെ സദ്വാർത്തയെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്ന ജനതകളുടെ ആദ്യഫലങ്ങളായിട്ടാണ്. യഹൂദൻമാരുടെ രാജാവിന് ആദരാഞ്ജലികൾ അർപ്പിക്കുവാൻ ജറുസലെത്ത് എത്തിയ ജ്ഞാനികളുടെ ആഗമനം ദ്യോതിപ്പിക്കുന്നത് ജനതകളുടെ രാജാവാകുവാനിരിക്കുന്നവനെ അവർ ദാവീദിന്റെ നക്ഷത്രത്തിന്റെ മെസ്സയാനിക ജ്യോതിസ്സിൽ ഇസ്രായേലിൽ അന്വേഷിക്കുന്നു എന്നതാണ്. യഹൂദരിലേക്കു തിരിഞ്ഞുകൊണ്ടും പഴയനിയമത്തിലുള്ള മെസ്സിയാനിക വാഗ്ദാനം അവരിൽനിന്നു സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടും മാത്രമേ വിജാതീയർക്ക് യേശുവിനെ കണ്ടെത്താനും ദൈവപുത്രനും ലോകരക്ഷകനുമായി അവിടുത്തെ ആരാധിക്കാനും കഴിയൂ എന്നു ജ്ഞാനികളുടെ ആഗമനം വ്യക്തമാക്കുന്നു. പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിരുനാൾ ദ്യോതിപ്പിക്കുന്ന മറ്റാേരു സത്യമിതാണ്: ജനതകൾ മുഴുവനും പൂർവപിതാക്കൻമാരുടെ ഗോത്രത്തിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; അവർ “ഇസ്രായേൽ മക്കളുടെ യോഗ്യത (Israelitica dignitas) കരസ്ഥമാക്കുന്നു.

യേശുവിനെ ദൈവാലയത്തിൽ സമർപ്പിക്കുന്ന സംഭവം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, അവിടുന്നു ദൈവത്തിനവകാശപ്പെട്ട ആദ്യജാതനാണെന്നാണ്. ശെമയോനോടും അന്നയോടും ചേർന്ന് ഇസ്രായേൽ മുഴുവൻ രക്ഷകന്റെ സമാഗമത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു. ഈ സംഭവം ബൈസന്റയിന്റെ പാരമ്പര്യത്തിൽ സമാഗമം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ദീർഘകാലമായി പ്രതീക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന മിശിഹായും, “ജനതകളുടെ പ്രകാശവും”, “ഇസ്രായേലിന്റെ മഹത്ത്വവും”, “വൈരുധ്യത്തിന്റെ അടയാള"വുമായി യേശു അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. മറിയത്തോടു പ്രവചിക്കപ്പെട്ട “ദുഃഖത്തിന്റെ വാൾ", ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിലെ പരിപൂർണവും അതുല്യവും, "സർവജനപദങ്ങളുടെയും മുൻപിൽ ദൈവം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന" രക്ഷ പ്രദാനംചെയ്യുന്നതുമായ ബലിയുടെ അറിയിപ്പാണ്.

ഈജിപ്തിലേക്കുള്ള പലായനവും നിഷ്കളങ്കശിശുക്കളുടെ വധവും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, പ്രകാശത്തോടുള്ള അന്ധകാരത്തിന്റെ എതിർപ്പാണ്: “അവൻ സ്വജനത്തിന്റെ അടുത്തേക്കു വന്നു; എന്നാൽ അവർ അവനെ സ്വീകരിച്ചില്ല." ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ പീഡനത്തിന്റെ മുദ്ര പതിഞ്ഞതായിരിക്കും. അവനു സ്വന്തമായവർ, ഈ സഹനത്തിൽ അവിടുത്തോട് പങ്കുചേരുന്നു. ഈജിപ്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രത്യാഗമനം, യഹൂദജനതയുടെ പുറപ്പാടിനെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതോടൊപ്പം, ദൈവജനത്തിന്റെ ആത്യന്തിക വിമോചകനായി ഈശോയെ അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 

യേശുവിന്റെ രഹസ്യജീവിതത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ

തന്റെ ഭൗമികജീവിതത്തിന്റെ ഏറിയഭാഗവും യേശു ചെലവഴിച്ചത്, ബഹുഭൂരിഭാഗം മനുഷ്യരുടെയും ജീവിതാവസ്ഥയിൽ പങ്കുചേർന്നുകൊണ്ടായിരുന്നു. പ്രകടമായ മാഹാത്മ്യമൊന്നും കൂടാതെ, കരവേലചെയ്താണ് അവിടുന്ന് അനുദിനം ജീവിച്ചത്. ദൈവികനിയമത്തിനു വിധേയമായി, യഹൂദമതപ്രകാരം അവിടുന്നു സമൂഹത്തിൽ ജീവിച്ചു; ഈ കാലയളവിനെക്കുറിച്ചു നമുക്കു വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ഇതുമാത്രമാണ്: യേശു തന്റെ മാതാപിതാക്കൻമാർക്കു "വിധേയനായിരുന്നു"; അവിടുന്നു “ജ്ഞാനത്തിലും പ്രായത്തിലും ദൈവത്തിന്റെയും മനുഷ്യരുടെയും പ്രീതിയിലും വളർന്നുവന്നു." 

തന്റെ മാതാവിനും നൈയാമികപിതാവിനും വിധേയനായി ജീവിച്ചുകൊണ്ട്, യേശു നാലാംപ്രമാണം പൂർണമായി അനുസരിച്ചു. തന്റെ സ്വർഗീയപിതാവിനോടുള്ള പുത്രനിർവിശേഷമായ സ്നേഹത്തിന്റെ കാലികപ്രതീകമായിരുന്നു അത്. ജോസഫിനെയും മറിയത്തെയും അനുദിനം അനുസരിച്ചത്, ഗെദ്സെമൻ തോട്ടത്തിലെ അനുസരത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനവും മുൻ നിർവഹണവുമായിരുന്നു: “എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല..." ക്രിസ്തുവിന്റെ രഹസ്യജീവിതത്തിലെ ദിനചര്യയിൽ അവിടുന്നു കാണിച്ച അനുസരണം ആദത്തിന്റെ അനുസരണക്കേടു മനുഷ്യർക്കു നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതു പുനഃസ്ഥാപിക്കാനുള്ള ദൈവികപദ്ധതിയുടെ പ്രാരംഭംതന്നെയായിരുന്നു.

നസ്രത്തിലെ രഹസ്യജീവിതം, അനുദിനജീവിതത്തിലെ വളരെ സാധാരണമായ പ്രവൃത്തികളിൽക്കൂടെ യേശുവുമായി സ്നേഹൈക്യത്തിൽ ആകുവാൻ എല്ലാവർക്കും അവസരം നൽകുന്നു:

ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതത്തെപ്പറ്റി നാം പഠിക്കുവാൻ തുടങ്ങുന്ന വിദ്യാലയമാണ് നസ്രത്തിലെ ഭവനം. സുവിശേഷത്തിന്റെ വിദ്യാലയമാണത്. ഒന്നാമതായി, അതു നിശ്ശബ്ദത പഠിപ്പിക്കുന്നു. നിശ്ശബ്ദതയെക്കുറിച്ച്, മനസ്സിനു സ്വസ്ഥത നൽകുന്ന ആശ്ചര്യകരവും അനുപേക്ഷണീയവുമായ ഈ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള മതിപ്പു നമ്മിൽ സജീവമായിരുന്നെങ്കിൽ! കൂടാതെ കുടുംബജീവിതത്തെ സംബന്ധിക്കുന്ന ഒരു പാഠവുമാണത്. കുടുംബജീവിതം എന്താണെന്നും അതിലെ സ്നേഹൈക്യവും അനാർഭാടവും ലളിതവുമായ ജീവിതത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും അലംഘനീയതയും പവിത്രതയുമെല്ലാം എന്താണെന്നും ആരോഗ്യപരമായി നസ്രത്തു നമ്മെ പഠിപ്പിക്കട്ടെ... ജോലിയുടെ ശിക്ഷണം ഇവിടെ ലഭിക്കുന്നു. "തച്ചന്റെ മകന്റെ" ഭവനമായ നസ്രത്തുപീഠമേ, മനുഷ്യപ്രയത്നത്തെ സംബന്ധിക്കുന്ന കർശനവും രക്ഷാകരവുമായ നിയമം നിന്നിൽനിന്നു ഗ്രഹിക്കുവാനും ഉദ്ഘോഷിക്കുവാനും നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇതിനും പുറമേ, ലോകത്തിലെ എല്ലാ തൊഴിലാളികൾക്കും അവരുടെ മഹനീയ മാതൃകയായി, ദിവ്യസഹോദരനെ കാണിച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ട് അവരെ അഭിവാദനം ചെയ്യാൻ നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

യേശുവിന്റെ രഹസ്യജീവിതത്തെ സംബന്ധിച്ച് സുവിശേഷങ്ങൾ പാലിക്കുന്ന മൗനം ഭഞ്ജിക്കുന്ന ഏകസംഭവം യേശുവിനെ ദൈവാലയത്തിൽ കണ്ടുമുട്ടുന്നതാണ്. യേശുവിന്റെ ദൈവപുത്രത്വത്തിൽനിന്ന് ഉദ്ഭവിക്കുന്ന ദൗത്യത്തിനായുള്ള അവിടുത്തെ പൂർണസമർപ്പണത്തിന്റെ രഹസ്യത്തിലേക്ക് എത്തിനോക്കുന്നതിന് ഈ സംഭവം നമുക്ക് അവസരം നൽകുന്നു. “ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനായിരിക്കേണ്ടതാണെന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലേ?" മറിയവും ജോസഫും ഈ വചനം ഗ്രഹിച്ചില്ലെങ്കിലും, വിശ്വാസപൂർവം അവർ അതു സ്വീകരിച്ചു. സാധാരണ ജീവിതത്തിന്റെ നിശബ്ദതയിൽ യേശു രഹസ്യമായി ജീവിച്ചകാലം മുഴുവൻ, “മറിയം ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം സ്വഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ചു സൂക്ഷിച്ചു." 

III. യേശുവിന്റെ പരസ്യജീവിതത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ

യേശുവിന്റെ മാമ്മോദീസ

യോർദാൻനദിയിൽ വച്ച് സ്നാപകയോഹന്നാനിൽനിന്നു സ്വീകരിച്ച മാമ്മോദീസയാണ് യേശുവിന്റെ പരസ്യജീവിതത്തിന്റെ ആരംഭം. “പാപമോചനത്തിനായുള്ള അനുതാപത്തിന്റെ മാമ്മോദീസ"യാണു യോഹന്നാൻ പ്രസംഗിച്ചിരുന്നത്. ചുങ്കക്കാരും പടയാളികളും ഫരിസേയരും സദുക്കായരും വേശ്യകളും അടങ്ങിയ പാപികളുടെ കൂട്ടം അദ്ദേഹത്തിൽനിന്നു മാമ്മോദീസ സ്വീകരിക്കുവാൻ വന്നു. അപ്പോൾ യേശുവും അവിടെ വന്നു. യേശുവിനു മാമ്മോദീസ നൽകുവാൻ യോഹന്നാൻ മടിക്കുന്നു; എന്നാൽ, യേശു നിർബന്ധിക്കുകയും മാമ്മോദീസ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അപ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവ് പ്രാവിന്റെ രൂപത്തിൽ യേശുവിന്റെമേൽ വരുകയും സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഒരു സ്വരം ഉദ്ഘോഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു: “ഇവൻ എന്റെ പ്രിയപുത്രനാകുന്നു". ഇത് യേശുവിനെ ഇസ്രായേലിന്റെ മിശിഹായും ദൈവപുത്രനുമായി ലോകത്തിനു വെളിപ്പെടുത്തുന്ന അവിടുത്തെ ദനഹാ (പ്രത്യക്ഷീകരണം) ആണ്.

സഹിക്കുന്ന ദാസൻ എന്ന നിലയ്ക്കുള്ള യേശുവിന്റെ ദൗത്യത്തിന്റെ സ്വീകരണവും ഉദ്ഘാടനവുമാണ് യേശുവിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് അവിടുത്തെ മാമ്മോദീസ. പാപികളുടെകൂടെ എണ്ണപ്പെടുവാൻ അവിടുന്നു സ്വയം സമ്മതിക്കുന്നു. “ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടാണ് അവിടുന്ന്." അവിടുത്തെ മാമ്മോദീസ അവിടുത്തെ രക്തംചിന്തിയുള്ള മരണത്തിന്റെ മുന്നനുഭവമാണ്. “എല്ലാ നീതിയും പൂർത്തിയാക്കുന്നതിന്" അവിടുന്ന് ആഗതനായിരിക്കുന്നു. അതായത്, പിതാവിന്റെ തിരുഹിതത്തിന് അവിടുന്നു പൂർണമായി തന്നെത്തന്നെ വിധേയനാക്കുന്നു: നമ്മുടെ പാപവിമോചനത്തിനായി മരണത്തിന്റെ മാമ്മോദീസ സ്വീകരിക്കുവാൻ ഈശോ സ്നേഹംനിമിത്തം സ്വയം സമ്മതിക്കുന്നു. തന്റെ പുത്രനിലുള്ള സർവ സംപ്രീതിയും ഉദ്ഘോഷിച്ചുകൊണ്ട് പിതാവിന്റെ സ്വരം പുത്രന്റെ സമ്മതത്തിനു പ്രത്യുത്തരം നൽകുന്നു. ഉദ്ഭവനിമിഷംമുതൽ യേശുവിൽ പൂർണമായി കുടികൊണ്ടിരുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവ് "അവിടുന്നിൽ ആവസിക്കുവാൻ” ആഗതനാകുന്നു. മനുഷ്യകുലത്തിനു മുഴുവൻ വേണ്ടിയുള്ള പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഉറവിടമാണ് യേശു. അവിടുത്തെ മാമ്മോദീസയിൽ "സ്വർഗം തുറക്കപ്പെട്ടു." ആദത്തിന്റെ പാപം മൂലം അടയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സ്വർഗം യേശുവിന്റെ മാമ്മോദീസയിൽ അവിടുത്തെ പ്രതി തുറക്കപ്പെട്ടു. യേശുവും പരിശുദ്ധാത്മാവും ജലത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിയതോടെ ജലമെല്ലാം പവിത്രീകൃതമായി. നൂതന സൃഷ്ടികർമത്തിന്റെ മുന്നോടിയായിരുന്നു ഇത്.

സ്വന്തം മരണവും ഉത്ഥാനവും തന്റെ മാമ്മോദീസയിൽ മുൻകൂട്ടി അനുഭവിച്ച യേശുവിൽ മാമ്മോദീസയിലൂടെ ക്രിസ്ത്യാനി കൗദാശികമായി സ്വാംശീകരിക്കപ്പെടുന്നു. എളിമപ്പെടലിന്റെയും അനുതാപത്തിന്റെയുമായ ഈ രഹസ്യത്തിലേക്ക് ഓരോ ക്രിസ്ത്യാനിയും പ്രവേശിക്കണം; യേശുവിനോടൊത്ത് ഉയിർക്കേണ്ടതിനായി അവിടുത്തോടൊപ്പം ജലത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങണം; ദൈവപുത്രനിൽ പിതാവിന്റെ പ്രിയ മകനായിത്തീരാനും “നവ്യജീവിതത്തിൽ വ്യാപരിക്കാനുമായി" ജലത്താലും ആത്മാവിനാലും വീണ്ടും ജനിക്കണം.

ക്രിസ്തുവിനോടൊത്ത് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നതിനായി നമുക്ക് അവിടുത്തോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെടാം; അവിടുത്തോടുകൂടെ ഉയർത്തപ്പെടുവാനായി, അവിടുത്തോടുകൂടെ നമുക്കു താഴേക്ക് ഇറങ്ങാം; അവിടുത്തോടുകൂടെ മഹത്ത്വീകൃതരാകുന്നതിന് അവിടുത്തോടുകൂടെ നമുക്ക് എഴുന്നേൽക്കാം. 
ക്രിസ്തുവിൽ നിറവേറിയതെല്ലാം നമ്മെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നത് ഇതാണ്: ജലത്താലുള്ള സ്നാനം കഴിയുമ്പോൾ, സ്വർഗകവാടങ്ങളിൽനിന്നു പരിശുദ്ധാത്മാവു നമ്മുടെമേൽ പറന്നിറങ്ങും; നാം സ്വർഗീയ മഹിമയാൽ അഭിഷിക്തരാകും. പിതാവിന്റെ സ്വരത്താൽ നമ്മൾ ദത്തുപുത്രന്മാരായി ഭവിക്കയും ചെയ്യും.

യേശുവിന്റെ പ്രലോഭനങ്ങൾ

യേശു യോഹന്നാനിൽനിന്നു മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ചതിനുശേഷം, ഏകാന്തതയിൽ ചെലവഴിച്ച കുറെ സമയത്തെപ്പറ്റി സുവിശേഷങ്ങൾ പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ വിജനപ്രദേശത്തേക്കു നയിക്കപ്പെട്ട് നാൽപതുദിവസം അവിടുന്ന് അവിടെ ഉപവസിക്കുന്നു. വന്യമൃഗങ്ങളോടൊത്ത് അവിടുന്നു വസിച്ചു; മാലാഖമാർ അവിടുത്തെ ശുശ്രൂഷിച്ചു. ഈ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദൈവത്തോടുള്ള അവിടുത്തെ പുത്രബന്ധത്തിന് ഉലച്ചിൽ വരുത്തണമെന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ, പിശാച് അവിടുത്തെ മൂന്നു തവണ പരീക്ഷിക്കുന്നു. ഈ പരീക്ഷണങ്ങളെയെല്ലാം യേശു തളളിക്കളയുന്നു. പറുദീസായിൽ ആദത്തിനുണ്ടായ പ്രലോഭനങ്ങളെയും മരുഭൂമിയിൽ ഇസ്രായേൽ ജനതയ്ക്കുണ്ടായ പ്രലോഭനങ്ങളെയും സംക്ഷിപ്തമായി പുനരാവിഷ്കരിക്കുന്നതായിരുന്നു ഈ പ്രലോഭനങ്ങൾ. “ഉചിതമായ ഒരവസരം കിട്ടുംവരെ" പിശാച് ഈശോയെ വിട്ടുപോകുന്നു.

രഹസ്യാത്മകമായ ഈ സംഭവത്തിന്റെ രക്ഷാകരമായ അർഥമെന്തെന്നു  സുവിശേഷകർ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്: ആദ്യത്തെ ആദം പ്രലോഭനത്തിന് അടിപ്പെട്ട സ്ഥാനത്ത് അഭിനവ ആദമായ യേശു വിശ്വസ്തനായി നിലനിന്നു. ഇസ്രായേലിൻറ വിളിയെ യേശു പൂർണ്ണമായി നിറവേറ്റുന്നു. മരുഭൂമിയിൽവച്ചു നാൽപതു സംവത്സരക്കാലം ദൈവത്തെ പരീക്ഷിച്ച ഇസ്രായേൽക്കാരിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തനായി, ദൈവേഷ്ടത്തിനു പരിപൂർണ വിധേയത്വം നൽകുന്ന ദൈവദാസനായി യേശു സ്വയം ആവിഷ്കരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ പിശാചിന്റെമേൽ പരിപൂർണ വിജയം നേടിയവനാണ് യേശു. കൊള്ളവസ്തു തിരികെപ്പിടിക്കുന്നതിന് അവിടുന്ന് “ബലവാനെ പിടിച്ചു ബന്ധിക്കുന്നു". പിതാവിന്റെ നേർക്കുള്ള പുത്രസ്നേഹത്തിന്റെ പരമമായ അനുസരണം പ്രകടമായ പീഡാസഹനത്തിൽ യേശു വരിച്ച വിജയത്തിന്റെ മുന്നനുഭവമാണു മരുഭൂമിയിൽ പ്രലോഭകന്റെമേൽ അവിടുന്നു നേടിയ വിജയം.

ദൈവപുത്രൻ ഏതുവിധത്തിലുള്ള 'മിശിഹാ' ആണെന്ന് യേശു നേരിട്ട പ്രലോഭനങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. പിശാചു നിർദേശിക്കുന്ന രീതിയിലോ മനുഷ്യർ വിഭാവനംചെയ്യുന്ന രീതിയിലോ അല്ല അത്. അതുകൊണ്ടാണ് പ്രലോഭകനെ അവിടുന്നു നമുക്കുവേണ്ടി കീഴ്പ്പെടുത്തിയത്. “നമ്മുടെ ബലഹീനതകളിൽ നമ്മോടൊത്തു സഹതപിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു പ്രധാനപുരോഹിതനല്ല നമുക്കുള്ളത്; പിന്നെയോ ഒരിക്കലും പാപം ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിലും എല്ലാക്കാര്യങ്ങളിലും നമ്മെപ്പോലെതന്നെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനാണ് അവിടുന്ന്." നാൽപതു ദിവസത്തെ വലിയനോമ്പിലൂടെ സഭ, ഓരോ വർഷവും മരുഭൂമിയിലെ യേശുവിന്റെ രഹസ്യവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കുന്നു.

“ദൈവരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു"

"യോഹന്നാൻ ബന്ധനസ്ഥനായപ്പോൾ യേശു ദൈവത്തിന്റെ സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ട് ഗലീലിയായിലേക്കു വന്നു. അവിടുന്നു പറഞ്ഞു: സമയം പൂർത്തിയായി, ദൈവരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; അനുതപിച്ചു സുവിശേഷത്തിൽ വിശ്വസിക്കുവിൻ." "പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം നിർവഹിക്കുന്നതിന്, ക്രിസ്തു ഭൂമിയിൽ സ്വർഗരാജ്യം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു. തന്റെ ദൈവികജീവനിൽ പങ്കുചേരാനായി, മനുഷ്യരെ ഉയർത്തുകയെന്നതാണു പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം." തന്റെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിനുചുറ്റും മനുഷ്യരെ ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടാണ് പിതാവ് ഇതു നിർവഹിക്കുന്നത്. ഈ ശേഖരമാണ്, "ഭൂമിയിൽ സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ വിത്തും സമാരംഭവുമായ സഭ."

“ദൈവത്തിന്റെ കുടുംബമായി ഒരുമിച്ചുചേർക്കപ്പെട്ട പ്രസ്തുത മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ ഹൃദയമായി വർത്തിക്കുന്നതു ക്രിസ്തുവാണ്. തന്റെ വചനത്താലും ദൈവരാജ്യത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന അടയാളങ്ങളാലും ശിഷ്യപ്രേഷണത്താലും അവിടുന്നു തന്റെ ചുറ്റും അവരെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നു. സർവോപരി, തന്റെ പെസഹായുടെ മഹാരഹസ്യത്തിൽ - അവിടുത്തെ കുരിശുമരണത്തിലും പുനരുത്ഥാനത്തിലും - അവിടുന്നു സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ ആഗമനം സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നു. "ഞാൻ ഭൂമിയിൽ ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ എല്ലാ മനുഷ്യരെയും എന്നിലേക്കാകർഷിക്കും." ക്രിസ്തുവുമായുള്ള ഈ ഐക്യത്തിലേക്കു സർവമനുഷ്യരും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ദൈവരാജ്യപ്രഘോഷണം

ദൈവരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുവാൻ എല്ലാ മനുഷ്യരും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആദ്യം ഇസ്രായേൽമക്കളോടു പ്രഘോഷിക്കപ്പെട്ട മെസ്സയാനികരാജ്യം, സർവ ജനവിഭാഗങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ്. അതിൽ പ്രവേശിക്കാൻ യേശുവിന്റെ വചനം സ്വീകരിക്കണം:

വയലിൽ വിതച്ച വിത്തിനോടു സദൃശമാണു കർത്താവിന്റെ വചനം; വിശ്വാസപൂർവം ആ വചനം ശ്രവിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിന്റെ ചെറിയ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിൽ എണ്ണപ്പെടുകയുംചെയ്യുന്നവർ യഥാർഥത്തിൽ ദൈവരാജ്യം സ്വീകരിച്ചവരാണ്. അനന്തരം അത് സ്വതസിദ്ധമായ ശക്തിയാൽ മുളയ്ക്കുകയും കൊയ്ത്തുകാലംവരെ വളരുകയും ചെയ്യുന്നു.

ദരിദ്രരുടേതും വിനീതഹൃദയരുടേതുമാണു സ്വർഗരാജ്യം. അതായത്, വിനീതഹൃദയത്തോടെ അതു സ്വീകരിക്കുന്നവരുടേത്. “ദരിദ്രരോടു സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നതിനാണ് ഈശോ അയയ്ക്കപ്പെട്ടത്". അവിടുന്ന് അവരെ 'ഭാഗ്യവാൻമാർ' എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; “കാരണം സ്വർഗരാജ്യം അവർക്കുള്ളതാകുന്നു." വിജ്ഞാനികളിൽനിന്നും വിവേകമതികളിൽനിന്നും മറയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, ചെറിയവരായ അവർക്കു വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ പിതാവ് തിരുവുള്ളമായി. പുൽക്കൂടുമുതൽ കുരിശുവരെ യേശു ദരിദ്രരുടെ ജീവിതത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു; വിശപ്പും ദാഹവും ദൗർലഭ്യവും അവിടുന്ന് അനുഭവിക്കുന്നു. എല്ലാത്തരം പാവപ്പെട്ടവരുമായി അവിടുന്നു താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കുന്നുവെന്നു മാത്രമല്ല, പാവങ്ങളുടെ നേർക്കുള്ള സ്നേഹം, തന്റെ രാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനുള്ള അവശ്യവ്യവസ്ഥയായി അവിടുന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സ്വർഗരാജ്യത്തിലെ മേശയിലേക്ക് യേശു പാപികളെ ക്ഷണിക്കുന്നു: “നീതിമാൻമാരെയല്ല, പാപികളെ വിളിക്കാനാണു ഞാൻ വന്നത്." സ്വർഗരാജ്യപ്രവേശനത്തിനുള്ള അവശ്യവ്യവസ്ഥയായ മാനസാന്തരത്തിന് അവിടുന്നു പാപികളെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; അതേസമയം, പാപികളുടെനേർക്കു തന്റെ പിതാവിനുള്ള നിസ്സീമമായ കാരുണ്യവും “അനുതപിക്കുന്ന ഒരു പാപിയുടെ പേരിൽ സ്വർഗത്തിലുണ്ടാകുന്ന സന്തോഷവും" അവിടുന്നു വാക്കുകൾകൊണ്ടും പ്രവൃത്തികൾകൊണ്ടും വ്യക്തമാക്കുന്നു. തന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ പരമമായ പ്രകടനമായിരിക്കും, "പാപമോചനാർഥം" അവിടുന്നു സ്വജീവൻ ഹോമിക്കുന്നത്.

സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുവാൻ ഉപമകളിലൂടെ യേശു ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. അവിടുത്തെ പ്രബോധനത്തിന്റെ ഒരു മുഖമുദ്രയാണ് ഉപമകൾ. അവയിലൂടെ രാജ്യത്തിന്റെ വിരുന്നിലേക്ക് അവിടുന്ന് ജനങ്ങളെ ക്ഷണിക്കുന്നു. എന്നാൽ അടിസ്ഥാനപരമായ ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പും അവിടുന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നു: സ്വർഗരാജ്യം അവകാശപ്പെടുത്തുന്നതിന് എല്ലാം ദാനംചെയ്യണം; വാക്കുകൾ മാത്രം പോരാ, പ്രവൃത്തികളും വേണം. മനുഷ്യന് ഉപമകൾ കണ്ണാടികൾപോലെയാണ്: വചനത്തെ സംബന്ധിച്ച് അവൻ നല്ല ഭൂമിയാണോ, അതോ കഠിനമായ മണ്ണാണോ? തനിക്കു ലഭിച്ച താലന്തുകൾകൊണ്ട് അവൻ എന്തു ചെയ്തു? യേശുവും ഈ ലോകത്തിലെ രാജ്യത്തിന്റെ സാന്നിധ്യവും അവിടുത്തെ ഉപമകളുടെയെല്ലാം കേന്ദ്രത്തിൽ നിഗൂഢമായി നിലനിൽക്കുന്നു. “സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്നതിനു" നാം രാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കണം, അതായത് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യരാകണം. “പുറത്തു" നിൽക്കുന്നവർക്ക് എല്ലാം ദുർഗ്രഹവും നിഗൂഢവുമാണ്.

ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ

യേശുവിന്റെ വാക്കുകളോടൊപ്പം, അവിടുത്തെ "കരുത്തുറ്റ പ്രവൃത്തികളും അദ്ഭുതങ്ങളും അടയാളങ്ങളും" നാം കാണുന്നു. 'ദൈവരാജ്യം ഈശോയിൽ സന്നിഹിതമാണ്; വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട മിശിഹായാണ് അവിടുന്ന്' എന്ന് ഇവ ദ്യോതിപ്പിക്കുന്നു.

യേശു പ്രവർത്തിച്ച “അടയാളങ്ങൾ” പിതാവാണ് അവിടുത്തെ അയച്ചതെന്നു സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. അവിടുന്നിൽ വിശ്വാസമർപ്പിക്കുവാൻ ഈ അടയാളങ്ങൾ മനുഷ്യരെ ക്ഷണിക്കുന്നു. വിശ്വാസപൂർവം അവിടുത്തെ പക്കലേക്കു തിരിയുന്നവർ അപേക്ഷിക്കുന്നതെന്തും അവിടുന്നു സാധിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അങ്ങനെ തന്റെ പിതാവിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്ന യേശുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തെ അദ്ഭുതങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. അവിടുന്നു ദൈവപുത്രനാണെന്ന് അവ സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു. എന്നാൽ ഈ അദ്ഭുതങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ 'ഇടർച്ചയ്ക്ക്' കാരണമായേക്കാം. മനുഷ്യരുടെ ജിജ്ഞാസയെയോ, 'മാന്ത്രികവിദ്യ' കാണാനുള്ള കൗതുകത്തെയോ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനുള്ളവയല്ല, അദ്ഭുതങ്ങൾ. വളരെ പ്രകടമായ അദ്ഭുതങ്ങൾ കണ്ടിട്ടു പോലും, ചിലർ യേശുവിനെ തിരസ്കരിച്ചു; പിശാചുക്കളുടെ ശക്തിയാലാണ് അവിടുന്ന് അദ്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് എന്നുപോലും ചിലർ ആരോപിച്ചു.

വിശപ്പ്, അനീതി, രോഗം, മരണം മുതലായ ഭൗമികതിന്മകളിൽ നിന്നു ചിലരെ വിമോചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, യേശു മെസ്സയാനിക അടയാളങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, ഇവിടെ ഭൂമിയിലെ സർവവിധ തിൻമകളും ഇല്ലാതാക്കുവാനല്ല, പ്രത്യുത, ഏറ്റവും വലിയ ദാസ്യത്തിൽനിന്ന്, അതായത്, പാപദാസ്യത്തിൽനിന്ന്, മനുഷ്യരെ വിമോചിപ്പിക്കുവാനാണ് അവിടുന്നു സമാഗതനായത്; പാപത്തിന്റെ ദാസ്യമാണ്, മനുഷ്യരുടെ ദൈവമക്കൾപദവിയെ ധ്വംസിക്കുന്നതും, സർവവിധ മാനുഷിക ബന്ധനത്തിലേയ്ക്കും അവരെ വലിച്ചിഴക്കുന്നതും.

ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ ആഗമനം, 'പിശാചിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ പരാജയം' ആണ്. “ദൈവാത്മാവിനെക്കൊണ്ടാണു ഞാൻ പിശാചുക്കളെ ബഹിഷ്കരിക്കുന്നതെങ്കിൽ,  ദൈവരാജ്യം നിങ്ങളിൽ വന്നുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു". യേശുവിന്റെ പിശാചുബഹിഷ്കരണങ്ങൾ വ്യക്തികളെ പിശാചുക്കളുടെ ആധിപത്യത്തിൽനിന്നു വിമോചിപ്പിക്കുന്നു. “ഈ ലോകത്തിന്റെ അധികാരിയുടെമേൽ" യേശു നേടാനിരുന്ന വിജയത്തിന്റെ ഒരു മുന്നനുഭവമായിരുന്നു അവ. ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിലൂടെ ദൈവരാജ്യം ആത്യന്തികമായി സംസ്ഥാപിതമാകും: “മരത്തിൽനിന്നു ദൈവം ഭരണം നടത്തി." 

“ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ"

യേശു തന്റെ പരസ്യജീവിതത്തിന്റെ പ്രാരംഭത്തിൽത്തന്നെ തന്നോടൊത്ത് ആയിരിക്കുവാനും, തന്റെ ദൗത്യനിർവഹണത്തിൽ പങ്കുചേരുവാനുംവേണ്ടി പന്ത്രണ്ടുപേരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. തന്റെ അധികാരത്തിൽ അവിടുന്ന് അവരെ പങ്കുകാരാക്കി. “ദൈവരാജ്യം പ്രഘോഷിക്കുവാനും രോഗികളെ സുഖപ്പെടുത്തുവാനുമായി" അവിടുന്ന് അവരെ അയച്ചു. ഇവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ രാജ്യവുമായി എന്നും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം, ഇവർ വഴിയാണ് അവിടുന്നു സഭയെ നയിക്കുന്നത്:

“എന്റെ പിതാവ് എനിക്കു രാജ്യം കല്പിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്കും തരുന്നു. അതു നിങ്ങൾ എന്റെ രാജ്യത്തിൽ എന്റെ മേശയിൽനിന്നു ഭക്ഷിക്കുകയും പാനം ചെയ്യുകയും സിംഹാസനങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് ഇസ്രായേലിലെ പന്ത്രണ്ടു ഗോത്രങ്ങളെ വിധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനുവേണ്ടിയത്രേ."

പന്ത്രണ്ടുപേരുടെ ഗണത്തിൽ ശെമയോൻ പത്രോസിനാണു പ്രഥമസ്ഥാനം. ഒരു അനന്യ ദൗത്യം യേശു പത്രോസിനെ ഭരമേൽപിച്ചു. പിതാവിൽ നിന്നുള്ള വെളിപാടിന്റെ ഫലമായി, “നീ ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനായ ക്രിസ്തുവാണ്" എന്നു പത്രോസ് ഏറ്റുപറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അവിടുന്ന് അവനോടു പറഞ്ഞു: “നീ പത്രോസാണ്; ഈ പാറമേൽ എന്റെ സഭ ഞാൻ സ്ഥാപിക്കും. നരകകവാടങ്ങൾ അതിനെതിരേ പ്രബലപ്പെടുകയില്ല." "സജീവശിലയായ ക്രിസ്തു," പത്രോസിൻ്റെമേൽ പണിയപ്പെട്ട തന്റെ സഭയ്ക്കു, മരണശക്തികൾക്കെതിരേ വിജയം ഉറപ്പു നൽകുന്നു. താൻ ഏറ്റുപറഞ്ഞ വിശ്വാസംമൂലം പത്രോസ് സഭയിൽ അചഞ്ചലമായ പാറയായി നിലനിൽക്കും; എല്ലാ വീഴ്ചകളിൽനിന്നും ഈ വിശ്വാസത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയും ഈ വിശ്വാസത്തിൽ തന്റെ സഹോദരങ്ങളെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുകയുമാണു ദൗത്യം."

യേശു പത്രോസിന് ഒരു പ്രത്യേകാധികാരം നൽകി: “സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ നിനക്കു ഞാൻ തരും. നീ ഭൂമിയിൽ കെട്ടുന്നതെല്ലാം സ്വർഗത്തിലും കെട്ടപ്പെട്ടിരിക്കും; നീ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതെല്ലാം സ്വർഗത്തിലും അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും." “താക്കോലുകളുടെ അധികാരം" സഭയാകുന്ന ദൈവഭവനത്തെ ഭരിക്കാനുള്ള അധികാരമാണ്. നല്ല ഇടയനായ യേശു തന്റെ പുനരുത്ഥാനശേഷം പ്രസ്തുത അധികാരത്തെ സ്ഥിരീകരിച്ചു: “എന്റെ ആടുകളെ മേയ്ക്കുക." “കെട്ടുവാനും അഴിക്കുവാനുമുള്ള അധികാരം" പാപങ്ങളിൽനിന്നു മനുഷ്യരെ വിമോചിപ്പിക്കുവാനും വിശ്വാസപ്രബോധനപരമായ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ നടത്തുവാനും സഭയിൽ ശിക്ഷണപരമായ നടപടികൾ എടുക്കുവാനുമുള്ള അധികാരമാണു സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അപ്പസ്തോലൻമാരുടെ ശുശ്രൂഷയിലൂടെ, വിശേഷിച്ച് പത്രോസിന്റെ ശുശ്രൂഷയിലൂടെയാണ് യേശു പ്രസ്തുതാധികാരം സഭയെ ഭരമേൽപിച്ചിരിക്കുന്നത്. പത്രോസിനു മാത്രമാണ് രാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ പ്രത്യേകമായി ഏൽപിച്ചിരിക്കുന്നത്

സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ മുന്നാസ്വാദനം: രൂപാന്തരീകരണം

യേശു ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനായ ക്രിസ്തു ആണെന്നു പത്രോസ് വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം ചെയ്തതുമുതൽ, അവിടുന്നു “തനിക്കു ജറുസലെമിലേക്കു പോകേണ്ടിയിരിക്കുന്നുവെന്നും... വളരെയേറെ സഹിക്കേണ്ടിവരുമെന്നും, താൻ വധിക്കപ്പെടുമെന്നും, എന്നാൽ മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുമെന്നും ശിഷ്യൻമാരെ അറിയിക്കാൻ തുടങ്ങി." പത്രോസ് ഈ പ്രവചനത്തെ തള്ളിക്കളയുന്നു; ഇതു മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ മറ്റു ശിഷ്യരും അവനെക്കാൾ ഭേദമായിരുന്നില്ല. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ്, 'യേശുവിന്റെ രൂപാന്തരീകരണം' എന്ന രഹസ്യാത്മക സംഭവം ഉയർന്ന ഒരു മലയിൽ നടക്കുന്നത്. അവിടുന്നു തിരഞ്ഞെടുത്ത പത്രോസ്, യാക്കോബ്, യോഹന്നാൻ എന്നീ മൂന്നു സാക്ഷികളുടെ മുൻപിലാണ് ഇതു സംഭവിച്ചത്. യേശുവിന്റെ മുഖവും വസ്ത്രങ്ങളും കണ്ണഞ്ചിക്കുന്ന പ്രകാശത്തിൽ മുങ്ങി; മോശയും ഏലിയായും ആ സമയം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട്, അടുത്തുതന്നെ “ജറുസലെമിൽ പൂർത്തിയാകേണ്ട അവിടുത്തെ കടന്നുപോകലിനെക്കുറിച്ചു സംസാരിച്ചു." ഒരു മേഘം അവിടുത്തെ മറയ്ക്കുകയും സ്വർഗീയമായ ഒരു സ്വരം മുഴങ്ങുകയും ചെയ്തു: “ഇവൻ എന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട പുത്രൻ; അവനെ ശ്രവിക്കുവിൻ."

പത്രോസിന്റെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനത്തെ സ്ഥിരീകരിച്ചുകൊണ്ട് യേശു അൽപസമയത്തേക്ക് തന്റെ ദൈവികമഹത്വം സ്പഷ്ടമാക്കുന്നു. “തന്റെ മഹത്ത്വത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നതിന്", ജറുസലേത്ത് കുരിശിലൂടെ കടന്നു പോകേണ്ടിയിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഈശോ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. മോശയും ഏലിയായും മലമുകളിൽ ദൈവമഹത്ത്വം ദർശിച്ചു; “നിയമവും പ്രവാചകൻമാരും മിശിഹായുടെ പീഡാസഹനം പ്രവചിച്ചിരുന്നു; യേശുവിന്റെ പീഡാസഹനം പിതാവിന്റെ ഹിതമായിരുന്നു; പുത്രൻ ദൈവത്തിന്റെ ദാസനായിട്ടാണു പ്രവർത്തിക്കുന്നത്; മേഘം, പരിശുദ്ധാമാവിന്റെ സാന്നിധ്യം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “പരിശുദ്ധത്രിത്വം മുഴുവനായും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു: സ്വരത്തിൽ പിതാവും, മനുഷ്യനിൽ പുത്രനും, തിളങ്ങുന്ന മേഘത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവും."

“ദൈവമായ ക്രിസ്തുവേ, അങ്ങു മലമുകളിൽ രൂപാന്തരപ്പെട്ടു; അങ്ങയുടെ ശിഷ്യൻമാർ, അവർക്കു സാധിക്കുന്നവിധം അങ്ങയുടെ മഹത്ത്വം ദർശിച്ചു; ക്രൂശിതനായ അങ്ങയെ കാണുമ്പോൾ, അങ്ങയുടെ പീഡാസഹനം അങ്ങ് സ്വമനസാ ഏറ്റെടുത്തതാണെന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കാനും അങ്ങു യഥാർഥത്തിൽ പിതാവിന്റെ തേജസ്സ് ആകുന്നുവെന്നു ലോകത്തോടു പ്രഘോഷിക്കാനും വേണ്ടിയായിരുന്നു ഇത്.

പരസ്യജീവിതത്തിന്റെ പടിവാതിക്കൽ മാമ്മോദീസ; പെസഹായുടെ പടിവാതിക്കൽ രൂപാന്തരീകരണം. യേശുവിന്റെ മാമ്മോദീസയിൽ “ആദ്യത്തെ പുനർജനനത്തിന്റെ രഹസ്യം” അതായത്, നമ്മുടെ മാമ്മോദീസയുടെ രഹസ്യം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, രൂപാന്തരീകരണം രണ്ടാമത്തെ പുനർജനനത്തിന്റെ, അതായത് നമ്മുടെ തന്നെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ തന്നെ, കൂദാശയാണ്:" ക്രിസ്തുവിൻറ ശരീരത്തിന്റെ കൂദാശകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിലൂടെ ഇപ്പോൾ നാം കർത്താവിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു; ക്രിസ്തുവിന്റെ രൂപാന്തരീകരണം മഹത്ത്വപൂർണമായ ആഗമനത്തിന്റെ മുന്നാസ്വാദനം നമുക്കു നൽകുന്നു. “നമ്മുടെ ദുർബലശരീരത്തെ തന്റെ മഹത്ത്വമുള്ള ശരീരംപോലെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നു." എന്നാൽ “വളരെയേറെ പീഡനങ്ങളിൽക്കൂടിവേണം നാം ദൈവരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുവാൻ എന്നുകൂടി രൂപാന്തരീകരണം നമ്മെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു."

ക്രിസ്തുവിനോടൊത്തു മലമുകളിൽ തങ്ങുവാൻ പത്രോസ് ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല. പത്രോസിന്റെ മരണാനന്തരംമാത്രം മനസിലാക്കാനായി അതു നിനക്കായി മാറ്റിവയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവിടുന്നു പറയുന്നു: ഭൂമിയിൽ അദ്ധ്വാനിക്കുവാനും ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുവാനും, നിന്ദിക്കപ്പെടുവാനും ക്രൂശിക്കപ്പെടുവാനുമായി നീ താഴേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുക. വധിക്കപ്പെടാനായി ജീവൻ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വരുന്നു. വിശപ്പു സഹിക്കാനായി അപ്പം താഴേക്ക് ഇറങ്ങിവരുന്നു; യാത്രയ്ക്കിടയിൽ പരിക്ഷീണിതനാകാനായി 'വഴി' താഴേക്ക് ഇറങ്ങിവരുന്നു. ദാഹം സഹിക്കാനായി നീരുറവ താഴേക്ക് ഇറങ്ങിവരുന്നു. എന്നിട്ടും സഹിക്കുവാൻ നീ മടിക്കുന്നുവോ?"

യേശുവിന്റെ ജറുസലെമാരോഹണം

“തന്റെ ആരോഹണത്തിന്റെ ദിവസങ്ങൾ പൂർത്തിയായിക്കൊണ്ടിരിക്കവേ (യേശു) ജനുസലെമിലേക്കു പോകാനുറച്ചു." ഈ തീരുമാനം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് മരിക്കുവാൻ തയ്യാറായിട്ടാണ് അവിടുന്നു ജറുസലെമിലേക്കു കയറുന്നത് എന്നാണ്. തന്റെ പീഡാസഹനത്തെയും മരണത്തെയും കുറിച്ചു മൂന്നു തവണ അവിടുന്നു മുന്നറിയിപ്പു നൽകിയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ജറുസലെമിലേക്കുള്ള യാത്രയ്ക്കിടയിൽ അവിടുന്നു പറയുന്നു: “ജറുസലെമിനു പുറത്തുവച്ച് ഒരു പ്രവാചകൻ നശിക്കുക സാധ്യമല്ല"

ജറുസലെമിൽ വച്ചു വധിക്കപ്പെട്ട പ്രവാചകൻമാരുടെ മരണം ഈശോ അനുസ്മരിക്കുന്നു. എന്നാലും, തന്റെ ചുറ്റും കൂടുവാൻ ജറുസലെമിനെ അവിടുന്നു നിർബന്ധപൂർവം വിളിച്ചു. “പിടക്കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ ചിറകുകൾക്കുള്ളിൽ കാത്തുകൊള്ളുന്നതുപോലെ നിന്റെ സന്തതികളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുവാൻ ഞാൻ എത്രയോ പ്രാവശ്യം ആഗ്രഹിച്ചു! പക്ഷേ, നീ സമ്മതിച്ചില്ല!" ജറുസലെം കണ്ണിൽപ്പെടാറായപ്പോൾ അവിടുന്ന് അവളെ നോക്കി കരയുന്നു; തന്റെ ഹൃദയാഭിലാഷം ഒരിക്കൽക്കൂടി അവിടുന്നു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു: “നിന്റെ സമാധാനത്തിനുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഇന്നെങ്കിലും നീ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ! എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവ നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നു മറയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു."

ജറുസലെമിലേക്കുള്ള യേശുവിന്റെ മെസ്സയാനിക പ്രവേശനം

എങ്ങനെയായിരിക്കും ജറുസലെം തന്റെ മിശിഹായെ സ്വീകരിക്കുന്നത്? തന്നെ രാജാവാക്കാനുള്ള ജനങ്ങളുടെ പരിശ്രമങ്ങളെയെല്ലാം എപ്പോഴും എതിർത്തിരുന്ന യേശു "തന്റെ പിതാവായ ദാവീദിന്റെ" നഗരത്തിലേക്കുള്ള തന്റെ മെസ്സിയാനിക് പ്രവേശനത്തിന്റെ സമയം നിശ്ചയിക്കുകയും സമഗ്രമായി ഒരുങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. “ദാവീദിന്റെ പുത്രൻ”, “രക്ഷ നൽകുന്നവൻ" (ഹോസാന എന്നതിനർഥം “രക്ഷിക്കണേ", "രക്ഷ നൽകണേ" എന്നാണ്) എന്നിങ്ങനെ പ്രകീർത്തിക്കപ്പെട്ട് “മഹത്ത്വപൂർണനായ രാജാവ്," ഒരു കഴുതപ്പുറത്തു കയറി സ്വന്തംനഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. സഭയുടെ പ്രതീകമായ “സെഹിയോൻ പുത്രിയെ" അവിടുന്നു കീഴടക്കുന്നതു തന്ത്രപ്രയോഗം കൊണ്ടോ ബലപ്രയോഗം കൊണ്ടോ അല്ല; പ്രത്യുത സത്യത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്ന എളിമയിലൂടെയാണ്. അതിനാൽ ആ ദിവസം അവിടുത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ പ്രജകൾ, കുട്ടികളും ദൈവത്തിന്റെ പാവപ്പെട്ടവരുമായിരുന്നു. മാലാഖമാർ ആട്ടിടയൻമാരോട് അവിടുത്തെക്കുറിച്ച് ഉദ്ഘോഷിച്ചതുപോലെ ഇവരും അവിടുത്തെ പ്രകീർത്തിച്ചു. “കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനാകുന്നു" എന്ന് അവർ ആർത്തുവിളിച്ചു. ഈ പ്രഘോഷണത്തെ സഭ ദിവ്യബലിയിൽ കർത്താവിന്റെ പെസഹായുടെ അനുസ്മരണാചരണത്തിന് ആമുഖമായ ദിവ്യബലിയിലെ “പരിശുദ്ധൻ" (Sanctus) എന്ന ഗീതത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരിക്കുന്നു. 

യേശുവിന്റെ ജറുസലേം പ്രവേശനം തന്റെ മരണവും പുനരുത്ഥാനവുമാകുന്ന പെസഹായിലൂടെ മിശിഹാരാജാവു സാക്ഷാത്കരിക്കാനിരുന്ന ദൈവരാജ്യാഗമനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. സഭയുടെ ആരാധനക്രമം ഓശാനഞായറാഴ്ച ഈ പ്രവേശനം ആചരിച്ചുകൊണ്ട്, ആഘോഷമായി വിശുദ്ധവാരം ആരംഭിക്കുന്നു.

സംഗ്രഹം

ശരിയായി ചിന്തിച്ചാൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതം മുഴുവനും ഒരു നിരന്തര പ്രബോധനമായിരുന്നു: അവിടുത്തെ നിശബ്ദതകൾ, അത്ഭുതങ്ങൾ, ആംഗ്യങ്ങൾ, പ്രാർഥന, ആളുകളോടുള്ള സ്നേഹം, വിനീതരോടും പാവപ്പെട്ടവരോടുമുള്ള പ്രത്യേക വാത്സല്യം,മാനവരക്ഷാർഥം അവിടുന്നു കുരിശിൽ സമർപ്പിച്ച സംപൂർണമായ ആത്മത്യാഗം, അവിടുത്തെ പുനരുത്ഥാനം - ഇവയെല്ലാം, അവിടുത്തെ വചനത്തിന്റെ പ്രാവർത്തികമാക്കലും അവിടുത്തെ വെളിപാടിന്റെ പൂർത്തീകരണവുമായിരുന്നു. (John Paul II CT9)

ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യർ, അവിടുന്ന് അവരിൽ രൂപംകൊള്ളുന്നതുവരെ, അവിടുത്തോട് അനുരൂപരാകണം (cf. ഗലാ 4:19). "ഇക്കാരണത്താലാണ് അവിടുത്തേക്ക് അനുരൂപരായവരും അവിടുത്തോടൊപ്പം മരിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റവരുമായ നമ്മൾ അവിടുത്തോടൊപ്പം വാഴുന്നതുവരെ അവിടുത്തെ ജീവിതത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങളിലേക്കു ആനയിക്കപ്പെടുന്നത്." (LG 7§ 4).

ബെത്ലെഹെമിലെ പുൽക്കൂടിനുമുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തിനിന്ന്, ഒരു നവജാതശിശുവിന്റെ ബലഹീനതയിൽ നിഗൂഢനായിരിക്കുന്ന അവിടുത്തെ ആരാധിക്കാതെ ആർക്കും, അട്ടിടയനോ ജ്ഞാനിക്കോ, ഇവിടെ ഭൂമിയിൽ ദൈവത്തെ സമീപിക്കുക സാധ്യമല്ല.

മറിയത്തോടും ജോസഫിനോടുമുള്ള അനുസരണത്തിലൂടെയും നസ്രത്തിലെ ദീർഘകാലത്തെ വിനീതമായ ജോലിയിലൂടെയും അനുദിനജീവിതത്തിലെ വിശുദ്ധിക്ക് ഈശോ നമുക്കു മാതൃക നൽകുന്നു.

തന്റെ പരസ്യജീവിതത്തിന്റെ പ്രാരംഭംമുതൽ, മാമ്മോദീസാമുതൽ, രക്ഷാകരകർമത്തിനായി പൂർണമായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ദാസനാണ് യേശു. ഈ രക്ഷാകരകർമം പൂർത്തികരിക്കുന്നത്, അവിടുത്തെ "പീഡാനുഭവമാകുന്ന മാമ്മോദീസയിലാണ്."

മരുഭൂമിയിലെ പ്രലോഭനം, യേശു പിതാവു നിശ്ചയിച്ച രക്ഷാകരപദ്ധതിയോടു പരിപൂർണ വിശ്വസ്തത പുലർത്തിക്കൊണ്ടു പിശാചിന്റെമേൽ പൂർണവിജയം വരിക്കുന്ന വിനീതനായ മിശിഹായാണ് എന്നു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ക്രിസ്തു ഭൂമിയിൽ സ്വർഗരാജ്യം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു. “ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനത്തിലും പ്രവൃത്തികളിലും സാന്നിധ്യത്തിലും മനുഷ്യസമക്ഷം ഈ രാജ്യം പ്രകാശിതമായി" (LG 5). ഈ രാജ്യത്തിന്റെ വിത്തും സമാരംഭവുമാണു സഭ. സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ പത്രോസിനെയാണ് ഭരമേൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ക്രിസ്തുവിന്റെ രൂപാന്തരീകരണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം പീഡാനുഭവത്തിനു മുന്നോടിയായി അപ്പസ്തോലൻമാരുടെ വിശ്വാസത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയെന്നതായിരുന്നു. "ഉയർന്ന മലയിലേക്കുള്ള കയറ്റം", കാൽവരിയിലേക്കുള്ള കയറ്റത്തിനു തയ്യാറെടുപ്പായിരുന്നു. തന്റെ ശരീരം ഉൾക്കൊള്ളുന്നത് എന്തെന്നും കൂദാശകളിൽ അത് പകരുന്നത് എന്തെന്നും സഭയുടെ ശിരസ്സായ ക്രിസ്തു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; “മഹത്ത്വത്തിന്റെ പ്രത്യാശ" (കൊളോ 1:27, cf. St. Leo the Great, Sermo 51;3; PL 54, 310c)

പാപികളുടെ എതിർപ്പു നിമിത്തം, ജറുസലെമിൽ താൻ ക്രൂരമായി വധിക്കപ്പെടുമെന്നു നന്നായി അറിഞ്ഞുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് യേശു സ്വമനസ്സാ അവിടേക്കു കയറിച്ചെന്നത് (cf. ഹെബ്രാ 12:-3)

യേശുവിന്റെ ജറുസലെം പ്രവേശനം തന്റെ നഗരത്തിലേക്കു കുട്ടികളാലും വിനീത ഹൃദയരാലും സ്വാഗതം ചെയ്യപ്പെട്ട മിശിഹാരാജാവ് അവിടുത്തെ മരണോത്ഥാനങ്ങളാകുന്ന പെസഹായാൽ സംസ്ഥാപിക്കാൻ പോകുന്ന രാജ്യത്തിന്റെ ആഗമനം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതം മുഴുവനും രഹസ്യമാകുന്നു Religious teaching of the Catholic Church ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതരഹസ്യങ്ങൾ ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ മുന്നാസ്വാദനം. രൂപാന്തരീകരണം ജറുസലെമിലേക്കുള്ള യേശുവിന്റെ മെസ്സയാനിക പ്രവേശനം യേശുവിന്റെ ശൈശവരഹസ്യങ്ങൾ യേശുവിന്റെ രഹസ്യജീവിതത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ യേശുവിന്റെ പരസ്യജീവിതത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ യേശുവിന്റെ മാമ്മോദീസ യേശുവിന്റെ പ്രലോഭനങ്ങൾ ദൈവരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു ദൈവരാജ്യപ്രഘോഷണം ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ യേശുവിന്റെ രഹസ്യങ്ങളോടുള്ള നമ്മുടെ കൂട്ടായ്മ തിരുപ്പിറവിയുടെ രഹസ്യം Bible Theology Church Teachings


അഭിപ്രായങ്ങൾ

Your Name Contact Number Email ID
Message