x

Thank You

We appreciate that you have taken the time to write us. We will get back to you very soon. Please come back and see us often.


Follow Us
Facebook
Message To
WHATSAPP
Write Us
Email

സഭാചരിത്രം

west സഭാചരിത്രം/ കേരള സഭാചരിത്രം

വികാരിയാത്തുകളുടെ സ്ഥാപനം (1887)ചരിത്രപശ്ചാത്തലം

Authored by : Dr James Puliyurumbil On 11-Jun-2021

വികാരിയാത്തുകളുടെ സ്ഥാപനം (1887)ചരിത്രപശ്ചാത്തലം

പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ ആഗമനത്തോടു കൂടി മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ സഭയുടെ ദിശമാറുകയാണ്. 1599 ലെ ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസുവഴി ഈ സഭ ഔദ്യോഗികമായി ലത്തീൻ സഭയുടെ കീഴിലായി. തുടർന്ന് ഏതാണ്ട് 300 വർഷങ്ങളോളം (1887 വരെ) 2 വ്യത്യസ്ത ലത്തീൻ ഭരണാധിപത്യങ്ങളുടെ (Juridiction) താൽപര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ചായിരുന്നു ഈ സഭയുടെ ഭാവി. 1599 മുതൽ പോർച്ചുഗീസ് പദ്രോപാദോ ഭരണവും 1653 ലെ കൂനൻ കുരിശ് സത്യത്തെത്തുടർന്ന് റോമിലെ പ്രൊപ്പഗാന്ത ഭരണവും കേരളത്തിൽ ആരംഭിച്ചു. ഇവ രണ്ടും വ്യത്യസ്ത ഭരണസംവിധാനങ്ങളായിരുന്നു വെങ്കിലും മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ താൽപര്യങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും പാലിക്കാൻ ഇവ രണ്ടും തടസ്സങ്ങളായിരുന്നു. 1886ൽ പാദ്രോപാദോ നിർത്തലാക്കിയതോടെ പോർത്തുഗീസുകാർക്ക് മാർതോമാ ക്രിസ്ത്യാനിക ളുടെ മേലുള്ള അവകാശങ്ങളും അധികാരങ്ങളും ഇല്ലാതായി. 1887ൽ രണ്ട് സുറിയാനി വികാരിയാത്തുകൾ സുറിയാനി കത്തോലിക്കർക്കായി സ്ഥാപിക്കുന്നതുവരെ ഒരുവർഷം (1886-1887) മാർതോമാ ക്രിസ്ത്യാനികൾ പ്രൊപ്പഗാന്ത ഭരണത്തിൻകീഴിലുള്ള വരാപ്പുഴ മെത്രാപ്പൊലീത്തായുടെ കീഴിൽ, സുറിയാനിയും ലത്തീനും അല്ലാതെ, കഴിഞ്ഞു. എന്നാൽ ഇതൊരു താൽക്കാലിക സംവിധാനമായിരുന്നു. മാർതോമാ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് പ്രത്യേക ഭരണ സംവിധാനം നൽകുവാൻ കഴിഞ്ഞ 10 വർഷങ്ങളായി, മേലൂസ് ശീശ്മയെ തുടർന്ന്, റോം ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. വികാരിയത്ത് സ്ഥാപനത്തിനു മുമ്പുള്ള 10 വർഷങ്ങളിലെ വിവിധ ആലോചനകളും പദ്ധതികളും പ്രവർത്തനങ്ങളുമാണ് നാം ഈ ലേഖനത്തിൽ കാണുക. 


അപ്പസ്തോലിക സന്ദർശനങ്ങൾ

പ്രൊപ്പഗാന്തയുടെ കീഴിലുള്ള വരാപ്പുഴ വികാരി അപ്പസ്തോലിക്കയ്ക്ക് ആ വികാരിയാത്തിലുള്ള ലത്തീൻ കത്തോലിക്കരുടെമേലും സുറിയാനി കത്തോലിക്കരുടെമേലും അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു. വരാപ്പുഴയുടെ അവസാനത്തെ വികാരി അപ്പസ്തോലിക ബിഷപ്പ് ലെയോനാർഡ് മെല്ലനോ ഒ.സി.ഡി (1868-1886) ആയിരുന്നു. മുൻഗാമികളെപ്പോലെ അദ്ദേഹവും സുറിയാനി കത്തോലിക്കരുടെ താൽപര്യങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം കൊടുത്തില്ല.'സ്വന്തം റീത്തിലും നാട്ടിലും' പെട്ട മെത്രാനെ കിട്ടാൻവേണ്ടി സുറിയാനി കത്തോലിക്കർ തീവ്രമായി ആഗ്രഹിച്ചതിൻറെ പരിണിതഫലമായിരുന്നു അവരുടെ സഭയിലുണ്ടായ പണ്ടാരി, റോക്കോസ്, മേലൂസ് ശീശ്മകൾ മാർതോമാ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ യഥാർത്ഥ ആഗ്രഹവും അപേക്ഷകളും മാർപാപ്പയെ അറിയിക്കാൻ വരാപ്പുഴ മെത്രാൻമാർ താൽപര്യം കാണിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല, തടസ്സം നിൽക്കുകയും ചിലപ്പോഴൊക്കെ അസത്യങ്ങൾ റോമിനെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. മാർതോമാ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ തീവ്രമായ ആഗ്രഹം എന്നാൽ അവസാനത്തെ ശീശ്മയായ മേലൂസ് ശീശ്മയിലൂടെ (1874) റോമിന് ബോധ്യപ്പെട്ടു.

ലെയോ മെവ്റിൻ എസ്.ജെ (1876)

മെല്ലാനോയുടെ എതിർപ്പിനെ വകവയ്ക്കാതെ പ്രൊപ്പഗാന്ത കോൺഗ്രിഗേഷൻ അന്നത്തെ ബോംബെ വികാരി അപ്പസ്തോലിക്കയായിരുന്ന ലെയോമെവ്റിനെ അപ്പസ്തോലിക സന്ദർശനത്തിനായി മലബാറിലേയ്ക്ക് അയച്ചു. 1876 മെയ് 6ന് അദ്ദേഹം കേരളത്തിലെത്തി. വളരെയേറെ പഠനത്തിൻറെയും അന്വേഷണത്തിൻറെയും വെളിച്ചത്തിൽ സുറിയാനി കത്തോലിക്കർക്ക് പ്രത്യേക ഭരണസംവിധാനം നൽകേണ്ടതാണെന്ന് അദ്ദേഹം നിഗമനത്തിലെത്തി. കേരള സഭയിലെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം സുറിയാനി കത്തോലിക്കർക്ക് മാത്രമായി ഒരു മെത്രാനെ നൽകുക എന്ന താണെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രൊപ്പഗാന്ത കോൺഗ്രിഗേഷനെ അറിയിച്ചു. 

ഇഗ്നേഷ്യസ് പേർസിക്കോ ഒഎഫ്എം 1877

രണ്ടാമതായി പരി. പിതാവ് തത്കാര്യത്തിനായി കേരളത്തിലേയ്ക്ക് അയച്ചത് ഇറ്റലിക്കാരനായ കപ്പുച്ചിൻ സഭാംഗമായ ഇഗ്നേഷ്യസ് പേർസിക്കോ യെയാണ്. 1877 ഫെബ്രുവരി 23 ന് അദ്ദേഹം കേരളത്തിലെത്തി. ലത്തീൻ കത്തോലിക്കർക്കും വ്യത്യസ്ത വികാരിയാത്തുകൾ നൽകേണ്ടതിൻറെ ആവശ്യകത അദ്ദേഹം എടുത്തുകാണിച്ചു. സുറിയാനി കത്തോലിക്കർക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു മെത്രാനെ നൽകേണ്ടതാണെന്ന് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. തത്ഫലമായി പരി. പിതാവ് 9-ാം പീയൂസ് മാർപാപ്പ ബെരാർദി മാർ സെലിൻ എന്ന കർമ്മലീത്താ വൈദികനെ, സുറിയാനി കത്തോലിക്കർക്ക് മാത്രമായി, എന്നാൽ മെല്ലാ നോയ്ക്ക് Co-adjuctor ബിഷപ്പായി, വാഴിച്ചു. 1877 ഒക്ടോബർ 21നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിൻറെ സ്ഥാനാരോഹണം. 

എന്നാൽ മാർത്തോമാ ക്രിസ്ത്യാനികൾ തുടർന്നും റോമിന് അവരുടെ പരാതികൾ അറിയിച്ച് എഴുതി. സ്വന്തം റീത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു മെത്രാനെയാണ് തങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമെന്നും, ഇല്ലെങ്കിൽ ശീശ്മയ്ക്ക് വീണ്ടും സാദ്ധ്യതയുണ്ടെന്നും റോമിനെ അറിയിച്ചു. അവരുടെ പരാതികൾ പരിഗണിച്ച് ഒരു വൈദികനെ വികാരി ജനറാളായും നാലു വൈദികരെ ഉപദേശകരായും സുറിയാനി കത്തോലിക്കരിൽനിന്നും തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ പ്രൊപ്പഗാന്ത കോൺഗ്രിഗേഷൻ മാർസെലിൻ മെത്രാനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. സുറിയാനിക്കാരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ അവരോട് ആലോചിച്ച് ചെയ്യണമെന്ന് റോം നിഷ്ക്കർഷിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും വികാരി ജനറാളെയോ ഉപദേശകരെയോ നിയമിക്കാൻ മാർസെലിൻ മെത്രാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല.

ആൻറണി അലിയാർഡി

1884 മെയ് 23ന് ആൻറണി അലിയാർഡിനെ East Indies ലെ ആദ്യഅപ്പസ്തോലിക പ്രതിനിധിയായി നിയമിച്ചു. 1885ൽ അദ്ദേഹം കേരളം സന്ദർശിച്ചു. കേരളസഭയിലെ അസ്വസ്ഥതയ്ക്ക് കാരണം സ്വന്തം മെത്രാന് വേണ്ടിയുള്ള അവരുടെ തീവ്രമായ അഭിലാഷമാണ് എന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. സുറിയാനി കത്തോലിക്കർക്ക് രണ്ട് വികാരിയാത്തുകൾ നൽകുന്നതാണ് കൂടുതൽ അഭികാമ്യമെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രൊപ്പഗാന്തയ്ക്ക് എഴുതുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ നാട്ടുമെത്രാനെ ഉടനെ കൊടുക്കുന്നത് ബുദ്ധിപരമായിരിക്കുകയില്ല എന്ന് കൂടി അദ്ദേഹം റോമിനെ ധരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. 

'അവരുടെ ആവശ്യം ഇപ്പോൾ നേടിക്കൊടുത്താൽ അത് അവരുടെ അവകാശമായേ കാണൂ; അവർ അത് നേടിയെടുക്കുന്നതായും വരും. എന്നാൽ അവർ നിനച്ചിരിക്കാത്ത അവസരത്തിൽ പരിഗണിച്ചാൽ അത് നമ്മുടെ ഭാഗത്തുനിന്നും അവർക്ക് ചെയ്തുകൊടുക്കുന്ന ഔദാര്യമായി തോന്നും'- ഇതായിരുന്നു അലിയാർഡിയുടെ അഭിപ്രായം. പദ്രുവാദോ നിർത്തലാക്കുന്നു; ഇന്ത്യയിൽ ലത്തീൻ ഹയരാർക്കി സ്ഥാപിക്കുന്നു. റോം അയച്ച മൂന്ന് പ്രതിനിധികളുടെയും അഭിപ്രായങ്ങൾ പ്രൊപ്പഗാന്ത പരിഗണനയ്ക്കെടുത്തു. സുറിയാനിക്കാർക്ക് പ്രത്യേക വികാരിയാത്ത് നൽകുന്നതിൻറെ മൂന്നൊരുക്കമായിട്ടായിരുന്നു ഈ സന്ദർശനങ്ങളും റിപ്പോർട്ട് അവതരണങ്ങളും. എന്നാൽ കേരളത്തിൽ സുറിയാനിക്കാരെ പ്രത്യേകമായി പരഗണിക്ക ണമെങ്കിൽ അതിനുമുമ്പായി ലത്തീൻകാരുടെ തനിമയും ഐക്യവും ആദ്യമായി വ്യക്തമാക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. കാരണം ലത്തീൻ സഭയും പ്രൊപ്പഗാന്ത ഭരണസീമകളിലായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇതു മുഴുവനും 4 പോർച്ചുഗീസ് പദ്രുവാദോ രൂപതകളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ റോമിന് പോലും ഇന്ത്യയിൽ രൂപതകൾ സ്ഥാപിക്കാനോ മെത്രാന്മാരെ വാഴിക്കോനോ നിയമം അനുവദിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. അതിനാൽ പ്രൊപ്പഗാന്ത ചെയ്തിരുന്നത് വികാരിയത്തുകൾ സ്ഥാപിക്കുകയും വികാരി അപ്പസ്തോലിക്കമാരെ വാഴിക്കുകയുമായിരുന്നു. അതിനാൽ പോർത്തുഗീസ് പദ്രുവാദോ അവകാശം നിർത്താലാക്കുകയാണ് അത്യാവശ്യമായി ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്. 

1500ൽ ഇന്ത്യയിൽ ആരംഭിച്ച പോർത്തുഗീസ് പദ്രുവാദോ ഭരണം 1838ൽ പലകാരണങ്ങളാൽ താൽക്കാലികമായി നിർത്തലാക്കിയെങ്കിലും 1860ൽ അത് പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ബ്രിട്ടീഷ് ആധ്യപത്യ ത്തോടൂകൂടി ഇന്ത്യയിൽ പോർത്തുഗീസ് പദ്രുവാദോയ്ക്ക് നിലനിൽക്കാൻ അവകാശമില്ലായിരുന്നു വെങ്കിലും നിർത്തലാക്കാൻ പോർത്തുഗീസുകാർ സമ്മതിച്ചില്ല. അതിനാൽ പദ്രുവാദോ ഇന്ത്യയിൽ 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പേരിന് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. 1886 ജൂണിൽ പോർത്തുഗീസ് പദ്രുവാദോ ഇന്ത്യയിൽ പൂർണ്ണമായും നിർത്തലാക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് 1886 സെപ്റ്റംബർ 1ന് ഇന്ത്യയിൽ ലത്തീൻ ഹയരാർക്കി പ്രൊപ്പഗാന്തയുടെ കീഴിൽ ആരംഭിച്ചു. അന്നുമുതലാണ് ഇന്ത്യയിലെ ലത്തീൻ സഭ ഒന്നാകുന്നതും ഏകഭരണത്തിൻകീഴിൽ (റോമിൻറെ) ആകുന്നതും. അതോടെ ഇന്ത്യയിലെ ലത്തീൻ സഭയെ എട്ട് സഭാ പ്രോവിൻസുകളായി തിരിച്ചു. 1. ഗോവയുടെ കീഴിൽ, പഴയ പദ്രുവാദോ രൂപതകൾ എല്ലാം കൂടി ചേർ ന്നുള്ള പ്രോവിൻസസ്; 2. ശ്രീലങ്കയിലെ കൊളംബോ (ജാഫനയും കാൻഡിയും അതിൻറെ സമാന്തര രൂപതകളും). കൂടാതെ അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രൊപ്പഗന്തയുടെ കീഴിലായിരുന്നു 18 വികാരിയാത്തുകൾ രൂപതകളാക്കി 6 സഭാപ്രോവിൻസുകളായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ആഗ്ര, ബോംബെ, കൽക്കട്ട, മദ്രാസ്, പോണ്ടിച്ചേരി, വരാപ്പുഴ. മാർത്തോമാ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കായി സ്ഥാപിച്ച പദ്രുവാദോയുടെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ രൂപത നിർത്തലാക്കി അവിടെയുള്ള സുറിയാനിക്കാരെ കൂടി വരാപ്പുഴ മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ കീഴിൽ, അവിടെയുള്ള സുറിയാനിക്കാരുടെ കൂടെ കൊണ്ടുവന്നു. ലത്തീൻ ഹയരാർക്കി സ്ഥാപനത്തോടുകൂടി വരാപ്പുഴ ലത്തീൻ (മാത്ര) രൂപതയായിരുന്നതിനാൽ സുറിയാനിക്കാരുടെ അവിടെയുള്ള നിലനിൽപ്പ് അവർക്കില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇതൊരു താൽക്കാലിക സംവിധാനമായിരുന്നു, 1887 മെയ് 20 വരെ മാത്രം. 

മാർത്തോമ്മാ നസ്രാണികൾക്ക് വികാരിയാത്തുകൾ

1886 ഡിസംബർ 20ന് റോമിൽ ചേർന്ന പ്രൊപ്പഗാന്ത ഫീദെകോൺഗ്രിഗേഷൻറെ പൊതുയോഗത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ ലത്തീൻ ഹയരാർക്കി സ്ഥാപനത്തെ തുടർന്നുള്ള കേരള സുറിയാനി കത്തോലിക്കരുടെ സ്ഥിതി വിലയിരുത്തി. ബാംഗ്ലൂരിൽ ചേരാനിരിക്കുന്ന ഇന്ത്യയിലെ ലത്തീൻ മെത്രാന്മാരുടെ പ്രഥമസമ്മേളനത്തിൽ കേരളത്തിലെ സുറിയാനി കത്തോലിക്കർക്ക് പ്രത്യേകമായി വികാരിയാത്തുകൾ നൽകുന്നതിൻറെ ആവശ്യകതകളും പ്രസക്തിയും ചർച്ചചെയ്യുവാൻ കോൺഗ്രിഗേഷൻ അലിയാർഡിനെ ചുമതലപ്പെടു ത്തി. തദനുസാരം ബാംഗ്ലൂർ സമ്മേളനം 1887 ജനുവരി, 25 ന് നടന്നു. അലിയാർഡിയുടെ അദ്ധ്യക്ഷതയിൽ ചേർന്ന യോഗത്തിൽ സുറിയാനി കത്തോലിക്കർക്ക് പ്രത്യേകമായ വികാരിയാത്തുകൾ നൽകുന്നത് യുക്തമാണ് എന്ന പ്രമേയം പാസാക്കി. തദ്കാര്യത്തിന് ഇന്ത്യൻ ലത്തീൻ മെത്രാന്മാരുടെ പൂർണസഹകരണവും വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. 
1887 മെയ് 20ന് Quad Iampridem എന്ന തിരുവെഴുത്ത് വഴി ലെയോ പതിമൂന്നാം മാർപാപ്പ കേരളത്തിലെ സുറിയാനി കത്തോലിക്കരെ വരാപ്പുഴ അതിരൂപതയിൽ നിന്നും മാറ്റി, അവർക്കായി രണ്ട് പ്രത്യേക വികാരിയാത്തുകൾ തൃശൂരും കോട്ടയവും നൽകി. മലയാറ്റൂർ മുതൽ കൊച്ചിവരെയുള്ള ആലുവപ്പുഴയാണ് ഈ വികാരിയാത്തുകളെ തമ്മിൽ വേർതിരിക്കുന്ന അതിര്. എന്നാൽ ഈ വികാരിയാത്തുകളുടെ മറ്റു അതിർത്തികൾ ഈ തിരുവെഴുത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയില്ല. മീനച്ചിൽ താലൂക്കിൽ പാലായടുത്ത് ഇളംതോട്ടം കേന്ദ്രമാക്കിയ റോക്കോസ് ശീശ്മയും തൃശ്ശൂർ കേന്ദ്രമാക്കിയ മേലൂസ് ശീശ്മയും വികാരിയാത്തു സ്ഥാപനത്തിന് കളമൊരുക്കിയ തൊട്ടടുത്ത സംഭവങ്ങളായിരുന്നു. 

Quad Iampridem തിരുവെഴുത്തിലാണ് സീറോ-മലബാർ എന്ന പേര് ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത്. 'സീറോ- മലബാർ' എന്ന സംജ്ഞ തുടർന്ന് ക്രമമായി ഉപയോഗിക്കണമെന്നും എങ്കിൽ മാത്രമേ സീറോമലബാർ സഭ, സീറോ-മലബാർ റീത്ത് എന്നീ പ്രയോഗങ്ങൾ സാധാരണമാവുകയുള്ളൂ എന്നും ഈ തിരുവെഴുത്തിൽ പറയുന്നു. സുറിയാനി കത്തോലിക്കർ അലിയാർഡിക്ക് താമസിയാതെ അയച്ച കത്തിൽ തങ്ങളെ പരിഗണിച്ചതിന് മാർപാപ്പയ്ക്ക് നന്ദിപറയുകയും എന്നാൽ ഇനിയും കർമ്മലീത്താധികാരികൾക്ക് തങ്ങളെ ഏൽപ്പിച്ചുകൊടുക്കരുതെന്ന് അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ 1887 ജൂലൈ 25 ന് ചേർന്ന പ്രൊപ്പഗാന്തയുടെ യോഗത്തിൽ കർമ്മലീത്ത ക്കാരായ മാർസെലിനെ തൃശ്ശൂരും പോളികാർപ്പിനെ കോട്ടയത്തും വികാരി അപ്പസ്തോലിക്കമാർ ആക്കാനാണ് തീരുമാനമെടുത്തത്. എന്നാൽ ഉടൻ തന്നെ മാർപാപ്പ ലെയോ പതിമൂന്നാമൻ ഈ വിഷയത്തിൽ നേരിട്ട് ഇപപെടുകയും കോൺഗ്രിഗേഷൻറെ തീരുമാനം റദ്ദാക്കുകയും 1887 ആഗസ്റ്റ് 23ന് ചാൾസ് ലവീഞ്ഞ് എസ്.ജെയെ കോട്ടയത്തും ബംഗാളിൽ ജനിച്ച ഇടവക വൈദികനായ അഡോൾഫ് മെഡ്ലി കോട്ടിനെ തൃശ്ശൂരും വികാരി അപ്പസ്തോലിക്കമാരായി നിയമിച്ചു. തിരുവെഴുത്ത് പ്രകാരം തന്നെ കോട്ടയത്ത് എമ്മാനുവേൽ നിധീരിയേയും തൃശൂര് ജോർജ് മാമ്പിള്ളിയേയും വികാരി ജനറാൾമാരായും രണ്ട് സ്ഥലങ്ങളിലും 4 വൈദികരെ വീതം ഉപദേശകരായും നിയമിച്ചു. 

ഉപസംഹാരം

സ്വന്തമായി വികാരിയാത്തുകൾ എന്ന മാർതോമാ നസ്രാണികളുടെ ചിരകാലാഭിലാഷം അങ്ങനെ 1887 മെയ് 20 ന് പൂവണിഞ്ഞു. 2 വികാരിയാത്തുക്കളുടെ സ്ഥാപനം ഒരു തുടക്കം മാത്രമേ ആയിരുന്നുള്ളൂ. ഇവ കേന്ദ്രീകരിച്ച് സീറോ-മലബാർ സഭയെ പുനഃ സംഘ ടിപ്പിക്കുക ക്ലേശകരമായ ദൗത്യമായിരുന്നു. ക്നാനായ സമുദായത്തിൻറെ പ്രതിനിധികളായി ഫാ. മാത്യു മാക്കിലിനെ രണ്ടാമത്തെ വികാരി ജനറാളായും മറ്റ് രണ്ട് വൈദികരെ ഉപദേശകന്മാരായും കോട്ടയം വികാരിയാത്തിൽ 1889ൽ നിയമിച്ചതും ചാൾസ് ലവീഞ്ഞ് മെത്രാൻ തൻറെ ആസ്ഥാനം 1890ൽ ചങ്ങനാ ശ്ശേരിയിലേക്ക് മാറ്റിയതും തൊട്ടടുത്തു നടന്ന സംഭവങ്ങളാണ്. 1890 മുതൽ കോട്ടയം വികാരിയാത്തിൻറെ പേര് ഔദ്യോഗികമായി കോട്ടയം ആയിത്തന്നെ നിലനിന്നു.

1896 മാർച്ച് 28ന് ലെയോ പതിമൂന്നാമൻ മാർപാപ്പാ Quae rei sacrae എന്ന തിരുവെഴുത്ത് വഴി കോട്ടയം വികാരിയാത്ത് നിർത്തലാക്കുകയും പകരം കോട്ടയം വിഭജിച്ച് ചങ്ങനാശ്ശേരി, എറണാകുളം എന്നീ രണ്ട് പുതിയ വികാരിയാത്തുകൾ ഉണ്ടാക്കുകയും തൃശ്ശൂർ, ചങ്ങനാശ്ശേരി, എറണാകുളം എന്നീ വികാരിയാത്തുകൾക്കായി ജോൺ മേനാച്ചേരി, മാത്യുമാക്കിൽ, അലോഷ്യസ് പഴേപറമ്പിൽ എന്നിവരെ വാഴിക്കുകയും ചെയ്തതോടെയാണ് മാർത്തോമാ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ നൂറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ടുനിന്ന നാട്ടുമെത്രാന്മാർക്കും സ്വയംഭരണാവകാശത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ഫലമണിഞ്ഞത്. 

പത്താം പീയൂസ് മാർപാപ്പാ In Universi എന്ന തിരുവെഴുത്ത് വഴി 1911 ആഗസ്റ്റ് 21 ന് ക്നാനായ സുറിയാനിക്കാർക്ക് മാത്രമായി കോട്ടയം വികാരിയാണ് സ്ഥാപിച്ചതും 1923 ഡിസം 21ന് പതിനൊന്നാം പീയൂസ് മാർപാപ്പാ Romani Pontifices എന്ന തിരുവെഴുത്ത് വഴി എറണാകുളം കേന്ദ്രമാക്കിയും തൃശ്ശൂർ, ചങ്ങനാശ്ശേരി, കോട്ടയം സാമന്തരൂപതകളാക്കിയും സീറോ - മലബാർ ഹയരാർക്കി സ്ഥാപിച്ചതോടെയാണ് വികാരിയാത്തു സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയായത്. 1992 മേജർ ആർക്കി എപ്പിസ്കോപ്പൽ സഭയായി ഉയർപ്പെട്ട സീറോമലബാർ സഭ 2003 ഡിസം 23 മുതൽ മേജർ ആർച്ച്ബിഷപ്പ് 'തലവനും പിതാവുമായുള്ള, സിനഡിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന, പൂർണമായ അർത്ഥത്തിൽ പൗരസ്ത്യ സഭയായി വളർന്നു കഴിഞ്ഞു.         

 

കാരുണികൻ മാഗസിന്റെ 2012 മാർച്ച്  ലക്കത്തിൽനിന്നും 

vicariat institute Dr James Puliyurumbil Bible Theology Church Teachings


അഭിപ്രായങ്ങൾ

Your Name Contact Number Email ID
Message